Noruyonuzzzz KS ahalisii?

Seni bu kadar bitiren şey hayatın kendisi mi, yoksa o hayattaki yanlış insanlar mı? Gel, o 'bitik' pilleri beraber dolduralım; çünkü senin bu halin bile eminim birçok kişinin sahte neşesinden daha değerlidir. Sessiz ve derin bir sohbete ne dersin?

Atanma stresi, insanın gençliğini bir kağıt parçasına emanet etmesi gibi... O 'off' dediğin yerde aslında 'artık kendime zaman ayırmak, yaşamak istiyorum' çığlığı var. Bu sınav maratonu seni sadece fiziksel olarak değil, hayallerini de yoruyor. Gel, şu ders notlarını, puan hesaplarını, 'olacak mı olmayacak mı' kaygılarını bir kenara bırakalım. Sadece senin 'insan' olarak ne hissettiğini, o sınavın gölgesinde kalan o neşeli kızı konuşalım. Bazen sadece birinin sana 'başarından bağımsız olarak değerlisin' demesine ihtiyaç duyarsın. O kişi şu an burada. Biraz dertleşip omuzundaki o ağır yükü hafifletmeye ne dersin?