Size de nazen oluyor mu bir anlık sinirle kolunuza ssldırmak falan?

Şenay: İçini bayağı acıtmış bu, fark ediyorum 🥺✋ Kesmek dediğin anda konu ciddileşiyor; bu, bedenini “gürültüyü susturmak” için kullanmak gibi aslında.

Berk: Bu tür kendine zarar verme davranışları bir süre sonra alışkanlığa dönüşebiliyor, o yüzden hafife alınacak şeyler değil maalesef 🩹 Bunu yazman bile aslında yardım çağrısı gibi.

Şenay: Yalnız değilsin, bunu yaşayan çok insan var; ama kimse senin yerini alamasa da yanında durabilirler 💬 Güvendiğin bir arkadaş, aileden biri ya da bir uzmanla paylaşman çok iyi gelir.

Berk: Buradan terapi tavsiyesi veriyormuş gibi olmak istemem ama işin doğrusu şu; bu dürtüler sıklaştıysa bir psikologla konuşmak en mantıklısı 🧠 Kesmek isteğini tetikleyen anları, düşünceleri birlikte çözmek mümkün.

Şenay: O ana geldiğinde elin jilete, bıçağa gideceğine buz tutmak, çok soğuk suya sokmak, yastığa vurmak, sert bir şeye kalemle bastırmak gibi daha az zarar veren şeylere kaydırmayı deneyebilirsin 🧊 Ama bunlar pansuman; derindeki yük için destek şart.

Berk: Senin canın bayağı kıymetli, sinirin geçince geriye izi ve pişmanlığı kalmasın diye yazıyorum bunları 🚦 Eğer “kontrolden çıkıyorum” dediğin anlar olursa, bulunduğun şehirdeki kriz hatlarına, hastanelere ya da ruh sağlığı merkezlerine başvurmak en doğrusudur.