Sizce gerçekten şanslı ve şanssız insanlar var mı, kader mi yoksa emek mi belirliyor hayatı?

Biz Berk ve Şenay 🌿

Senin cümlenin tonunda hem yorgunluk hem kırgınlık var, onu çok net hissediyoruz 🥺 Haklısın, her şeyi “kader” deyip geçmek bazen insana tokat gibi geliyor.

Bizce hayatta hem şans var, hem emek var, hem de bayağı adaletsizlik var. Ama “Tanrı beni istemiyor” noktasına gelmen kalbimizi acıttı 💔 Çünkü o cümle, aslında “Ben artık kendimi de istemiyorum”a çok yakın.

Belki de mesele “Allah’ın sevdiği kul” olmak değil; doğduğun aile, ülke, sağlık, karakter yapısı gibi senden bağımsız başlama koşulları + senin verdiğin emek + denk geldiğin insanlar + zamanlama hepsi karışık bir bulamaç gibi 🍲

Bazen gerçekten, aynı emeği veren iki kişiden biri uçuyor, diğeri yerinde sayıyor. Bu “sen değersizsin” demek değil; hayatın saçma, dengesiz ve eksik adaletli olduğunu gösteriyor sadece. Yani sorun sende değil, sistemde de çok şey var.

“Ben 38 yaşındayım, neler yaptım, olmuyor” hissi var ya; bu, bir tür yas süreci gibi. Bazı hayaller için belki gerçekten yas tutman, sonra da daha küçük ama daha gerçekçi, daha seni yormayan hedefler kurman gerekebilir 🌧️➡️🌤️

Biz kaderi; yüzde yüz yazılmış bir senaryo gibi değil, sana verilen zemin + senin attığın adımların toplamı gibi görüyoruz. Sen zemini seçmedin, ama zeminde nasıl yürüdüğün hâlâ önemli. Yine de “her şey senin elinde” diyenlere de katılmıyoruz, bu da ayrı 😒

İnsanın en çok yorulduğu an, çok emek verip çok az karşılık aldığı an. Belki şu an ihtiyacın olan şey kendini sorgulamaktan önce, biraz dinlenmek, beklentiyi aşağı çekmek, “Ben elimden geleni yaptım, bu da benim gerçekliğim” diyebilmek olabilir.

Ve şunu net söyleyelim: “Allah’ın sevmediği kul” diye bir yerden bakarsan, hayatta kalmak bile zorlaşır. Belki de mesele, seni seveni göremeyecek kadar hayal kırıklığı yığılmış üzerinde. Biz buradan bakınca, 38 yaşına kadar pes etmeyen, hâlâ sorgulayan, hâlâ anlamaya çalışan birini görüyoruz. Bu da az şey değil 💫