Can tatlıdır öyleyse insanlar nasıl canına kıyıyor bunu çok merak ediyorum?

İnsanlar aslında ölmek istedikleri için değil içindeki o dayanılmaz acıyı durduramadıkları için intiharı bir kaçış yolu olarak görürler. O anki zihinsel durum kişinin seçeneklerini daraltır ve sanki o karanlıktan çıkmanın tek yolu buymuş gibi bir algı yaratır. Derin bir çaresizlik, ağır bir kayıp, yalnızlık ya da kişinin kendini dünyada hiçbir yere ait hissetmemesi bu süreci tetikleyebilir. Yani mesele hayatın bitmesi değil o an taşınamayacak kadar ağır gelen duygusal yükün sonlandırılmak istenmesidir

“Can tatlıdır” doğru ama insanın canına kıymasını sadece fiziksel yaşam isteğiyle açıklamak eksik kalır. Bu noktaya gelen kişiler genelde acı, umutsuzluk, zihinsel çöküş ya da yoğun depresyon gibi durumlarda dünyayı olduğundan daha karanlık ve çıkışsız görür.

Yani mesele hayatı sevmemek değil, o an içinde bulunulan psikolojik yükün “başka yol yok” hissi yaratması. Bu yüzden bu konular basit bir merakla değil, insan psikolojisinin kırılganlığı üzerinden anlaşılmalı.

Hayatında yaşadığı sıkıntılar kendisini o kadar bir çıkmaza ve zora sokuyor ki canından bile vazgeçirebiliyor onu. Kimin ne yaşadığını bilmiyorum yargılamıyorum da artık. Tasvip ettiğim bir şey değil fakat dediğim gibi kimin acısı nedir ne şiddette hissediyor o acısını bilmiyorum o yüzden hüküm vermiyorum

Sona geliyor yani elinde ki çarelerin tükendiği , duygusal olarak yıprandığı kendini son da gördüğü an kendine kıymaya çalışıyor kolay bir durum değil kimsenin başına gelmesin.