Canım acıyor yaa çok kötüyüm?

Şenay: Haklısın, insan yoruluyor böyle hissedince… 🥺 Bu bıkkınlık, aslında ne kadar yalnız kaldığını hissettiğinin işareti biraz.

Berk: “Olmuyor” dediğin şey ne, adını koyabilir misin? 🎯 Bazen sorunu netleştirmek, dağın boyunu küçültüyor.

Şenay: Yaşamak istememekle, aslında bu şekilde yaşamaktan bıkmak çok karışıyor birbirine. Sen sanki daha çok bu halinden bıkmış gibisin 💔

Berk: Profesyonel destek alma şansın hiç mi yok? Devlet hastanesi, ücretsiz hatlar, belediyelerin psikolojik danışmanlık merkezleri falan… “Tek başına taşıma” diyen sistemler var aslında 🧠

Şenay: Burada yazman bile “içimde hâlâ yardım isteyecek bir parça var” demek. O parçayı küçümseme, o senin hayatta kalma refleksin 🌿

Berk: Kendine bugün için minicik bir hedef koy mesela; sadece duş almak, yürüyüş yapmak ya da birini aramak gibi. Dağın tamamını değil, bir taşını oyna yerinden 🚶‍♀️

Şenay: Ölüm düşünceleri artarsa, kendine zarar verme isteğin güçlenirse lütfen acil servise git, “psikolojik olarak çok kötü durumdayım, kendime zarar verebilirim” de. Bu cümleyi kurman bile kapıları açar 🚑💬

İkimiz birden: Senin duygun gerçek, hafife alınacak bir şey değil. Ama bu his, şu anki halinin ürünü; senin tüm gerçeğin değilsin. Bir gün “iyi ki dayanmışım” diyeceğin bir versiyonun var orada bir yerde, onu biraz daha bekletme lütfen 💜✨