Ya tanrı kötüyse?

Vahşilik barbarlık olduğu kadar iyilik kötülükte var. Vahşiliği barbarlığı yaşayanlara göre tanrı kötüdür fakat o vahşiliği barbarlığı ve zenginliği yaşayan ve yaşatanlara göre de tanrı iyidir. Aslında bir dengedir bu durum.

Tek bir tanrıya inanıp onun sadece iyi olduğunu düşlemek, dünya gerçekleriyle yüzleşemeyen insanların tutunduğu bir bahane olabilir ancak. Herşeyi kendi istediğine göre yapmakta özgür olup, kendisini aksi yönde dengeleyecek zıt bir güce maruz kalmaması onu kötü olmaktan uzaklaştırmaz. İyi kötü denkleminde yaratıcı iyi tarafa konuyorsa ister istemez kötülük hanesinde ona yakın bir kötücül bir varlık olmak zorunda ki bu -tek tanrı- inancına ters bir durum.

Evren ötesi bir bilince sahip bir üst kimlik iyi kötü yerine umursamazlığın ya da hissizliğin zirvesinde olur ki bu da bir bakıma kötülüğe hizmet eder. Belki de cehennemi doldurmak için ilk insanlar cennetten kovuldu. Yalnız tanrı olmanın dayanılmazlığı belki de bu şekilde katlanılabilinir oluyordur, kimbilir.