En çok sevdiğiniz renk hangisi, neden o rengi seviyorsunuz?

En sevdiğim renk…Öyle bir renkki anlatmak için kelimeler yetmeyebilir belki…

Bir renkten bahsederken onu adini koyarak anlatmak bana her zaman eksik gelmistir cunku bazi renkler vardir ki ismini soyledigin anda buyusu bozulur ben de bu yuzden sevdigim rengi hep dolayli anlatmayi tercih ederim cunku onunla kurdugum bag gosterisli degil sessizdir ilk bakista fark edilmez ama uzun sure bakinca icine cekmeye baslar bu renk benim icin ne cok parlak ne cok soluktur arada kalmis gibi gorunur ama aslinda arada degildir sadece derindir bu rengi sevmemin ilk nedeni sakin gibi gorunmesine ragmen icinde cok guclu bir yogunluk tasimasidir disaridan bakinca dingin durur ama icine girdiginde dusunceleri uyandirir insanin zihnini sessizce mesgul eder bagirmadan dikkat ceker ve bu benim hayata bakisimla cok benzer cunku ben de yuksek sesle var olmaktan ziyade sessiz ama kalici olmayi daha anlamli bulurum bu renk bana her zaman biraz geceyi hatirlatmistir ama tam karanlik olmayan bir gece ayin bulutlarin arasindan gorundugu sokak lambalarinin camdan iceri sizdigi o saatleri bu yuzden bu rengi gordugumde icimde hafif bir yalnizlik ama rahatsiz etmeyen bir yalnizlik olur sanki yalniz kalmak degil de kendinle bas basa kalmak gibi bu rengi sevmemin bir diger nedeni duygularla olan iliskisidir bu renk cok net bir mutluluk ya da net bir hüzün degildir ikisinin arasinda bir yerdedir ama bu aralik cok zengindir hem melankoli vardir icinde hem umut bu yuzden bu renge baktigimda gecmisimi de dusunurum gelecegi de ayni anda dusundurur insana zaman hissini verir ama zamani hizlandirmaz aksine yavaslatir dusuncelerin acele etmeden akmasina izin verir bu renk bana hep dusunme alani acmistir cocukken farkinda degildim ama buyudukce anladim ki bu renge yonelmemin sebebi benim ic dunyamla uyumlu olmasiymis cok fazla dusunen sorgulayan ve bazen cevap bulamayan biri icin bu renk guvenli bir alan gibidir cunku cevap vermek zorunda degildir sadece oradadir bu rengi sevmemin bir diger sebebi de insanlarin cogu tarafindan net bir sekilde tanimlanamamasidir kimisi soguk der kimisi romantik kimisi agir kimisi mistik der ama kimse tam olarak ne oldugunu anlatamaz bu da hosuma gider cunku bu renk gibi olmak istiyorum tek bir kaliba sigmamak herkesin bende baska bir sey gormesi bu renk ayni zamanda bana sabri hatirlatir hemen acilmaz hemen kendini gostermez zaman ister aliskanlik ister dikkat ister bu yuzden yuzeysel bakislarla degil uzun uzun bakildiginda anlam kazanir belki de bu yuzden bu rengi seven insanlar genelde derinlik arayan insanlardir bu rengi sevdigimi acik acik soylemem cunku herkes anlamaz ama anlayan da baska turlu anlar sanki ayni dili konusuyormusuz gibi bu renk bana bazen bir sarkinin sozsuz kismi gibi gelir melodisi vardir ama kelimesi yoktur his vardir ama tanimi yoktur ve ben tanimsiz seyleri daha cok severim cunku tanim koymak sinir cizer bu renk sinirsizdir hem sicak hem soguk olabilir ortama gore degisir isiga gore baska gorunur ruh haline gore baska hissettirir bu degiskenlik beni kendine ceker cunku ben de tek bir ruh halinde kalmam bu rengi sevmemin belki de en gizli nedeni icimde tasidigim seylerle uyumlu olmasidir disaridan bakildiginda sakin gorunen ama icinde cok sey biriktiren insanlar bu renge yakindir bu renk suskunlugu temsil eder ama bos bir suskunluk degil dusunerek susma halini bu yuzden bu rengi gordugumde kendimi daha az yalniz hissederim sanki bir sey beni anliyormus gibi ama bunu sozcuklerle yapmiyormus gibi bu renk gucunu bagirmadan gosteren nadir renklerden biridir dikkat cekmek icin parlamaz fark edilmek icin cabalamaz ama bir kez fark edilince unutulmaz iste bu yuzden bu rengi seviyorum ama adini soylemiyorum cunku onu herkes bilmesin istiyorum onu anlayanlar zaten metnin arasindan hisseder onu anlamayanlar da sadece sakin bir anlatim okudugunu zanneder ama asil olan hep satir aralarinda kalir