Ben eşref Tek miyim nıye bir kalp bir kere sevsin?

Bir kalp bir kere mi sever sorusu aslında sevginin sayısından çok insanın kendini kaç kere açabildiğiyle ilgilidir çünkü kalp biyolojik olarak defalarca bağ kurabilir ama duygusal olarak her seferinde aynı cesaretle aynı saflıkla sevemez ilk sevgi çoğu zaman iz bırakan sevgidir çünkü insan o noktada neyi kaybedebileceğini bilmez kendini korumaz temkinli değildir o yüzden o sevgi daha büyük daha derin sanılır ve yıllar sonra bile hatırlanır ama bu kalbin bir daha sevemeyeceği anlamına gelmez sadece o ilk savunmasız hâlin bir daha aynen geri gelmemesi anlamına gelir insan yaşadıkça öğrenir incindikçe önlem alır kalp yine sever ama bu kez akıl eşlik eder sınırlar çizilir beklentiler şekillenir ve sevgi daha bilinçli hâle gelir bazı insanlar bunu “eskisi gibi sevmiyorum” diye tanımlar ama gerçekte olan şey sevgisizleşmek değil olgunlaşmaktır bazı kalpler ateş gibi sever yakar yıkar bazıları sessizce sever tutar taşır bazıları birine yuva olur bazıları yol arkadaşı olur bu yüzden sevginin tek bir biçimi yoktur bir kalp birine tutkuyla birine şefkatle birine güvenle birine sükûnetle bağlanabilir ama her bağ aynı hisle yaşanmaz bazı insanlar ilk sevgiden sonra kalbini kilitler ve bunu sadakat ya da derinlik sanır oysa çoğu zaman bu bir savunma mekanizmasıdır acıyı tekrar yaşamamak için seçilen bir kapanmadır kalbini kapatan insan “bir kere sevdim” der ama aslında sevmekten değil kaybetmekten korkuyordur kalbini açabilen insan ise bilir ki sevgi tükenen bir şey değildir ama her sevgi emek ister risk ister bedel ister ve herkes bu bedeli tekrar ödemeyi göze alamaz bazıları bir kez öder ve vazgeçer bazıları her seferinde farklı bir yerinden cesaret eder bu yüzden mesele bir kalbin kaç kere sevdiği değil her seferinde ne kadar kendisi olabildiğidir bazı kalpler bir kere sever gibi yaşar bazıları birkaç kez ama her seferinde biraz daha gerçek biraz daha bilinçli biraz daha sessiz ama daha derin sever.