Uysal mısın, hırçın mısın?

İkisi arasında dengede duruyorum diyebilirim. Doğal hâlim daha çok uysal: dinlemeyi, anlamayı ve sakin kalmayı tercih ederim. İnsanlar düşüncelerini rahatça söyleyebilsin isterim. Ama bu, her şeye sessizce katlandığım anlamına gelmez. Bir şey yanlışsa ya da bir sınır aşılmışsa, hırçınlık değil ama netlik devreye girer. Ses yükseltmeden, kırmadan ama geri de adım atmadan dururum. Yani sertleşiyorsam bu öfkeden değil, kendimi ya da bir değeri korumak içindir. Belki şöyle demek daha doğru: Gereksiz yere hırçın değilim, ama gerektiğinde yumuşak da kalmam.