Kimse benden neden hoşlanmıyor, bu kadar mı görünmezim?

Sana bu mesajı yazarken biraz heyecanlıyım, çünkü kelimelere dökmek istediğim şeyler bir süredir içimde dolaşıyor. Normalde bu kadar açık yazmam ama bazı hisler var ki insan onları sakladıkça daha da büyüyor. O yüzden içimden geldiği gibi yazmak istedim.
Seni tanıdıkça fark ettim ki, bazı insanlar vardır ya, ortamda olsalar bile insanın içini sakinleştirir. Sen benim için biraz öylesin. Gülüşün, konuşma tarzın ve hayata bakışın bende istemsiz bir tebessüm bırakıyor. Yanındayken zamanın daha yavaş ve daha güzel aktığını hissediyorum.
Aslında bu bir anda olan bir şey değil. Küçük anlar, kısa konuşmalar, belki fark etmediğin detaylar… Hepsi zamanla sende farklı bir yer oluşmasına sebep oldu. Seni düşündüğümde içimde hoş bir sıcaklık oluyor ve bu duygunun adını koymamak bana artık haksızlık gibi geliyor.
Şunu bilmeni isterim: Amacım seni zor durumda bırakmak ya da beklenti yaratmak değil. Sadece sana karşı hissettiklerimi dürüstçe paylaşmak istedim. Çünkü bazen insan, söylemediği şeyler yüzünden daha çok pişman oluyor.
Eğer bu hisler tek taraflıysa da buna saygı duyarım. Senin rahatlığın ve düşüncelerin benim için önemli. Ama eğer içinde küçük de olsa bir merak, bir gülümseme ya da “acaba” varsa, bunu birlikte keşfetmek beni mutlu ederdi.
Ne olursa olsun, bu mesaj samimi bir yerden geliyor. Seni tanımaktan keyif aldım ve almaya da devam ediyorum. Cevabın ne olursa olsun, okuduğun için teşekkür ederim. 🌸