Herkese soruyorum şu sevgili yapma işini tecrübe edinme ya da sevgilisiz vakit geçirilmez diye sevgili yapanlara?

Şimdiki aşklar gözle seçiliyor ne kadar kaslı ne kadar yakışıklı ne kadar cebi dolgun ya da ne kadar seksi ne kadar güzel ne kadar tatlı diye seçiliyor peki bir insan aşık oldum diye evlenince 20 yaşındaki halinden ne eser kalır 50 yaşında? Ne kadar yakışıklı olursun? Ne kadar seksi güzel olursun? Eser bile kalmaz o günlerden ya cebinizdeki para en ufak bir şansızlıkta iflas etti gitti ne yapacaklar?
İnsana karşısındaki insanın görünüşü mutlu etmez ama kişiliği mutlu eder cebindeki parası mutlu etmez ama gözündeki aşk mutlu eder insanlar kendilerini kaybetmişler malesef. İnsan ömrü çok kısa mutsuz olmak için bu kadar çaba harcıyorlar oysaki bir daha bu dünya yok ne kadar mutlu olur gülersek bizim için o kadar kâr...

Teşekkür ederim böyle bir düşünceye sahip olduğum için 27 yaşına gelmeme rağmen yanlızım.

Ben bana laik olanı kazanma şansım var ama beni ben olduğum için gören yok.

Beni bir kere bile seven birisi olsa ben o sevgiyi sonsuza kadar sürdürebilirim.

Zor bundan görücü usulü evlenmeye karar verdim bunun için eğerki beni beğenirse birisi ben onu sevmeye saymaya hazırım lakin benim ona verdiğim sevginin değerin saygının bana %1ni versin ben dünyayı ailem etrafında döndürmesini bilirim bunun için kendime 2şans verdim eğerki görücü usulü de olmaz ise yaşamanın hiç bir anlamı kalmıyor.

Ciddi anlamda 3. Takıldıklarım çok. Ama hepside sanalda. Malum şey için