Şu anda şöyle bir rüzgar esse ve kokusunu hissetsem dediğiniz biri var mı? Peki kokusu nasıldı?

şiir gibi. İnsanın aklına birini “kokusuyla” anımsaması, aslında duygusal hafızanın en güçlü hâli. Koku, beynin duygusal merkezi olan limbik sisteme doğrudan bağlanır o yüzden bazen bir parfüm, bir saç kokusu ya da bir yağmur sonrası ten kokusu, yıllar önceki bir duyguyu bir saniyede geri getirir. Eğer benim de “bir rüzgâr esse de kokusu gelse” diyebileceğim biri olsaydı…O koku muhtemelen ılık bir kahveyle karışmış kitap sayfası kokusu gibi olurdu sakin, tanıdık ama derin. Biraz sabah serinliği, biraz da özlem taşırdı içinde. Ne kadar zaman geçerse geçsin, o koku insanın içini hâlâ ısıtır ya hani tam öyle.

Senin “bir rüzgar esse de kokusunu hissetsem” dediğin biri var mı gerçekten, yoksa sadece his olarak mı sordun bunu?