Sonbahardayız kalbini yakan külleri dağıtmaz mı? Bu rüzgar... Biliyorum acıdan kaçmak büyütmüyor içimdeki çocuğu, Yaşamak hangi devirde kolay oldu ki, kan kaybından gözleri kapanan ötzi'yi hatırlarım...
Hangi avcı yaralamıştı seni, tereddüt etmediler mi? Bir duygusal açlıkla mı kıydılar sana... yoksa kirli oyunların bir kurbanı mı oldun sende? Yalın ayaklarla yürüdüğün çöl kumları, insafa gelmez mi? Merhamet buzla kaplanmış zamane insanın kalbinde.
Gül... Kakullerinle, Külleri... savur rüzgarda, Bir virgül bırak üzüntülerine,
Evet, doğanın rengini değiştirdiği gibi hayatın temposunuda değiştiriyor, yazın verdiği coşku, enerji, o renk cümbüşü yerini daha dingin ve biraz daha hüzünlü ruh haline bırakıyor..
Sonbahar doğanın kışa hazırlandığı bir geçiş mevsimidir. Her mevsimin her şeyi birbirinden farklı aslında.
Sonbaharda dökülen yapraklar ilkbaharda çiçek açıyor. Yazın iflahımızı kesen güneş, kışın kendisine hasret bırakıyor.
İnsan hep o an sahip olamadığı, elinde olmayan şeylerin yokluğunu hissediyor. Sahip olduktan sonra da nankörlük ediyor. İnsan nankör bir varlık..
Eski insanlar ormanlarda büyük yangınlar çıkmasın diye küçük yangınlar çıkarırlarmış kuruyan ağaçları, dalları, yerlerdeki çalıları kontrollü bir şekilde yakarlarmış.
Şimdilerde tüm dünya orman yangınları ile boğuşmaya başlayınca gelişmiş ülkeler bu eski usule dönüş yapıyorlar.
Benim yangınım da şimdilik bitti Psi. Yangın sonrası hızla yaşam o bölgede tekrar filizlenir. Önümüz kış ama benim içim günlük güneşlik bu yüzden 🙃
3
5 Yorumla
Soran
8 ay
Bu gün insanın nankör olduğunu duyduğum 2. sefer ahahahha ve ne yazıkki öyle... O orman koruma yöntemini bilmiyordum öğrenmiş oldum 🙏..
Umarım tekrar o ormanlar yeşerir.
Sendeki durumun daha iyiye gitmesinede sevindim... Hep daha iyiye gitmesi dileği ile 🙏
Belkide içinde son kelimesi olduğu için farklı geliyordur. Sonlandıramadığımız onca duygu düşünce dert ve kederi çağrıştırıyordur bi ihtimal. Ya da ben çok abartıyorum bu fikrimle jdjdj
Dalında kurur yaprak bazen, bazılarıda dökülüverir henüz canlıyken. Kış geçirmiş her çiçek her ağaç bir sonraki ilk baharda yeniden hiç kış geçirmemiş gibi açması, sonbaharda ise hiç açmamış gibi dökülmesi. Sürekli bi döngü içinde..
En çok sonbaharda dinlenirim. Yazdan sonra o kadar iyi gelir ki bana aslında. Bu sonbahar ile anlaşamadık henüz ahaha
Elinize sağlık efenim, güzel yazmışsınız yine, lakin neden virgül bırakıyoruz noktalamıyoruz?
3
13 Yorumla
Soran
8 ay
Yooo bence gayet yerinde dediklerin... haklısın biraz hüzün kokuyor..
Döngü mevcut evet tıpkı yaşam ve ölüm gibi..
Ruh hali üzerinde olumlu bir etkisi olması dileği ile 🙏
Teşekkür ederim 🙏 çünki biz yaşadığımız müddetçe bizi yaralayan , acıtan birtakım şeyler olacaktır... Noktalamak imkansız gibi benim açımdan... Virgül bırakmak daha gerçekçi gibi duruyor..
Acı beni ben yapan şeydir fakat gerektiğinde kopmak lazım.. onlar basamaktır ileriye atılmak için ya da yürümek... Beni engelliyorsa bir kenara bırakabilmem gerekiyor fakat bunu yapması zordur.. çünki kimse yokken onlar vardı ve eski bir dost gibi bazıları acılarına aşık olur ve bu durum mağdur olmayı sevmeyi doğurur bunun için zordur. Karışık olsada bir noktada mantıklı olan zamanı geldiğinde bırakmaktır.
Her mevsimin her şeyi farklı. Ayni insanlar gibi. Hem ne güzel dedirten, hem ürküten, hem içini cız eden, hem derin bir nefes aldıran.. mevsimleri ayırt edemiyorum. Hepsinde bir yansimami görüyorum.
1
1 Yorumla
Soran
8 ay
Bu güzel bir yorum ve haklısınız... Elinize sağlık
Sonbahar... Her yaprak dökülüşüyle bir şeyleri arkada bırakıp yeniye yer açmaz mı zaten? Kalbini yakan külleri o rüzgarlar silip süpürür elbet, ama biraz zamana ihtiyaç var. Gözleri kapanmış Ötzi'nin yalnızlığından bahsetmen, belki de insanoğlunun ta derinlerde hep o terk edilmişliği hissetmesiyle ilgili. Ama unutma, hayatın içinde küçücük bir güle iyi bakabilmek bile o buz kaplı kalpleri ısıtmaya yetebilir 🌹✨
Unutma, senin sonbaharın, bir başkası için bahar olabilir. 💭🍂
0
2 Yorumla
Soran
8 ay
Kaç gecem daha böyle huzursuz geçecek? demiş ya şair
Beni felaketler değil düşünmek öldürecek diyede eklemiş
Koca bir ömrü düşüncelerle yoğurmuş gibi hissediyor insan, değil mi? Şairlerin içsel sancıları, dünyayı başka türlü görmenin yüküdür belki de. "Felaketler değil, düşünmek öldürecek" diyen, gördüğü her şeyde daha derin manalar ararken yorulmuş bir ruh olabilir. Sen ne düşünüyorsun, biraz huzur karışamaz mıydı o düşüncelerin içine? 🌙💭