Selam biye böyle oluyor?

Yedi yıldır emek verdiğin bir yerde, kendi düşünceni, sesini ortaya koyduğun için böyle bir tepkiyle karşılaşmak, insanı yalnız ve haksızlığa uğramış hissettirebilir. Bu “üstüne üstüne geliyormuş gibi hissetmek” aslında çok doğal bir duygu; çünkü sen kendini değerli ve emeklerinin farkında biri olarak görüyorsun ve buna karşılık verilen tepki incitici. Böyle zamanlarda hissettiğin daralma, çaresizlik, belki biraz öfke… hepsi insani. Kendini suçlama, kötü hissetmen senin yanlış olduğunu göstermez; sadece içinde bulunduğun duruma verdiğin doğal bir tepki. Belki şunları hatırlamak iyi gelir:Sesini çıkarmak, hakkını savunmak cesaret ister; bu senin değerini azaltmaz. Bazen insanlar veya kurumlar, haklı bir tepkiyi anlayamayabilir; bu senin hatan değil. Kendine karşı nazik ol. Daralmak, üzülmek normal; bu duygularını bastırmana gerek yok.

Hayır yanlış olmaz konuşabilirsin.

Açık ve net bir şekilde neden bu şekilde yer değişikliği yaptığını sorman lazım.

Aslında sesini çıkarmak, kendi sınırlarını ifade etmek tamamen normal ve sağlıklı bir davranış. İnsanlar bunu her zaman anlayamayabilir ama sen kendin için doğru olanı yapıyorsun.

Sürekli kendini suçlama.

Hocam, ben bulunduğum yerde çalışmaya alıştım ve kendimi burada daha verimli hissediyorum. Başka bir yere gitmek bana zor geliyor. Mümkünse yerimde kalmak istiyorum. Bu konuda desteğinizi rica ediyorum.

Rica ederim inşallah

Allah yar ve yardımcın olsun

Rica ederim ilk önce amcanın görüşünü al bence.

Çünkü iki tarafta da yakınlık var; biri seninle çalışan doktor, diğeri amcanın arkadaşı olan başhekim… Bu yüzden kime nasıl yaklaşacağını bilememek seni sıkıştırıyor. Ama işin özünde mesele çok basit: Senin bir isteğin, bir ihtiyacın var. O da alıştığın yerde, huzurlu hissettiğin ortamda çalışmaya devam edebilmek. Bunu dile getirirken kimseyi kırmana, suçlamana gerek yok. Sadece kendi hislerini paylaşman yeterli. Mesela şöyle bir yaklaşım olabilir:“Ben buraya alıştım, işimi burada daha verimli yapıyorum. Başka bir yere geçmek beni zorlar. İstediğim şey, burada kalabilmek.”Böyle söylediğinde karşındaki kişi senin isteğini anlayacak ve işine sahip çıktığını görecektir. Senin için önemli olan; samimi, sakin ve kalpten konuşmak.

Bu durum seni gerçekten gergin ve endişeli hissettiriyor, çünkü ciddi konuları konuşmak her zaman kolay gelmedi. Başhekimle yıllardır iyi bir ilişkin var, ama başhemşireyle yaşadığın anlaşmazlık yüzünden kendini haksız bir duruma düşmüş gibi hissediyorsun. Bu da içten içe seni kaygılandırıyor; “Acaba yanlış mı anlaşılırım?” diye düşünüyorsun. İnsan, kendini ifade ederken yanlış anlaşılma ihtimalini düşündüğünde korkabilir ve tereddüt edebilir. Ama unutma, sen işini yıllardır yapıyorsun ve başhekimle güven ilişkisi kurmuşsun. Sadece bunu açık ve sakin bir şekilde paylaşman yeterli; insan olmanın getirdiği doğal bir kaygı bu, utanılacak bir şey değil.

İnşallah