Neyden bıktınız?

Gerçekten insan bazen bıkıyor. Yalanlardan, sahte yakınlıklardan, geçici ilgilerden, bugün var olup yarın yok olan insanlardan. Herkes dürüstlükten bahsediyor ama iş gerçeği söylemeye gelince çoğu susuyor ya da gerçeği eğip büküyor. Oysa insan ne kadar acı olursa olsun gerçeği duymaya razı. Çünkü yalan geçici bir rahatlık sağlasa da, uzun vadede en çok canı yakan o oluyor. Dürüst, açık, olduğu gibi olan birilerini bulmak gerçekten zor. Kimse mükemmel değil elbette, ama en azından yanlış yaptığında itiraf edecek kadar gerçek, bir şeyleri örtbas etmeye çalışmayacak kadar net insanlar arıyor insan. Ama ne yazık ki çoğu insan sadece işine geldiği gibi davranıyor. Sevdiğini söylüyor ama arkasından incitiyor. Değer veriyor gibi yapıyor ama bir gözün üzerindeyken diğer göz başkasında oluyor. Bu yüzden yorulmak çok normal. Yoruluyorsun çünkü kalbin temiz, niyetin net. Ama şunu bilmek gerek: Bu dünyada hâlâ dürüst insanlar var. Azlar belki ama varlar. Onlar da senin gibi, birilerini arıyor. Belki denk gelmek zaman alır ama asla imkânsız değil. Önemli olan, bu kirli düzenin içinde sen kendi içindeki temizliği kaybetme. Yalanlardan bık, ama gerçeğe olan inancını yitirme. Çünkü gerçek insanlar, en çok umudu kesmek üzereyken çıkıverir karşına.

Bıkmak sanırım çözemediğim sorunlardan elimden gelmeyen sorunlardan bugün ciddiyim normalde (burada dalga geçer öyle cevaplar veririm komik dalga ya da iletişim amacli) evet en kötüsü bunlardan biktim banane ya deme lüksüm asla yok içimden bağırıyorum bıktım , duymadınız dimi