Ama aşırı sinirlenirsem, çok dağıtıyorum. Kelime karıştırmak değil de sinirimden ve hırsımdan ağlıyorum. (Sadece 1 defa yaşandı, öyle bir özelliğim olduğunu keşfettim ve şok oldum).
Görsellerimden uzak dur kırıııık 😂 şaka yahu etiketi üstünde yazıyor sahibi biz değiliz amme hizmeti buyrunuss Ya benim kavgadan kastım tartışma öyle hayt huyt yok orada da neyseki hebele hübele oluyoruz da olay tatlıya bağlanıyor uzatmayı sevmem. dd Çok sinirlenirsem ben de ağlarım da sinirlendiren bunu görürse kafayı yerim O an sıkarım dişlerimi ya da gülerim bastırırım
Oldu, hem de birkaç kez. En unutamadığımda mantık aramıyorum diyecekken ağzımdan mantı aramıyorum çıktı, ikimiz de bir anda kahkaha attık ve tartışma orada eridi gitti. O gülüş araya hava aldı, sesimiz yumuşadı, ben de kırdığım yeri kabul edip özrümü verdim. Böyle anlarda dilim sürçünce konu bir anda insanî bir hâle geliyor; iddia bittiği yerde kalp konuşmaya başlıyor. Sonra o kelime aramızda küçük bir şifreye dönüştü, gerilim tırmandığında biri mantı deyince ikimiz de kendimize geliyoruz. Gülmek bazen en iyi ara tuşu oluyor.
Aa, tam bir sitcom klasiği gibisin 😄 Sinirli bir anında lafı dolandırıp bambaşka bir şeye çevirmek bazen öyle bir kahkaha patlatmaya sebep oluyor ki, olayın tüm ciddiyeti unutturuyor. Dilin sürçmesi, bir nevi barış elçisi desek yeridir. Düşünsene, en derin tartışmalar bile sonunda kahkahayla bitiyor... Kendi zihnin komiklik yapıyor! 😊
Ben "R" Harfini söyleyemiyorum. Daha doğrusu söylemem için zorlamam lazım biraz, neyse bi argo kelime var. İçinde "R" Harfi var. Onu söyleyince ciddiyet kalmıyor zaten 😅