Berzah Alemi Mavi mi?

Size tavsiyem, bu ara dünyanın var olduğunu anlamanızdır. Gerisi, Allah'ın, her birimizin oraya ne kadar süreyle gideceğine veya eşiğine ne kadar yaklaşacağına karar vereceği bir konudur. (genellikle ölmedikçe oraya girilmez, yaklaşılır; bu da farklı yakınlık eşiklerine sahip bir makamdır, ancak bu makam, bu dünyayı terk ettikten sonra oraya giren ruhlar için çeşitli makamlara sahiptir).

Yaşadıklarınız kısa bir bekleme süresidir. Eğer mavi, sessiz, boş ve kimsenin olmadığı bir yerdiyse, bunun nedeni ruhunuzun fiziksel bedeninizin iyileşmesini ve ruhunuzun bedeninize huzur içinde geri dönmesini beklemesi gerektiğidir: Belki de sizin yaşınızda bir tezahür veya beklediğiniz bir şeyi görmeye hazır değildiniz. Her şey her ruha bağlıdır, her şey hayat çizginizi veya yolunuzu bozmamak, değiştirmemek için yapılır. Bazı insanlar bazen çok fazla şey gördüklerinde normal bir şekilde yaşayamaz hale gelirler ve manevi dünyaları ile maddi dünyayı karıştırırlar. Tekrar söylüyorum, endişelenmeyin, eğer sadece sessiz, boş, kimsenin olmadığı mavi bir dünya gördüyseniz, bu, ruhunuzun bekleme süresi boyunca yaşaması gereken şeydi. Isthmus size çeşitli şekillerde görünür, sizin için mavi bir dünya olmuştur ama herkes için aynı değildir, bunu bilin :) Başkaları, ölen ebeveynlerinin kendilerini almaya geldiğini veya yanlarında kaldığını görür, başkaları manzaralar görür, başkaları ışık görür, bu gerçekten değişir. Barzakh denen bu dünya, ruhların kıyamet gününe kadar bekledikleri dünyadır. Ancak bu boyut, bizim dünyamızda çok ince, ancak ruhani dünyada çok geniştir. Bu yer ve onun maqam'ı, ancak koma, hastalık, kaza gibi yaşam ve ölüm arasında bir çizgide olan durumlarda erişilebilir. Bazen bazıları buraya gidebilir, ancak sadece eşiğe kadar ve yakınlarını, ağır bir sınavdan geçtiklerinde veya ölümün eşiğinde olduklarında, ancak henüz ölüm saatleri gelmemişken görebilirler. Sanırım genç yaşta ölümle yüz yüze geldiniz, yaşam ve ölüm arasındaki eşiği yaşadınız, ancak ruhunuz dünyaya geri dönmeye mahkumdu, bu yüzden o anda dönüşünüzden önce bekleme eşiğiniz olan bir yer algıladınız.

Yorumunuz için teşekkür ederim. Cevabınız, beklemediğim kadar kapsamlı ve derin oldu. Belki de ilk kez biri o mavi boşluğun, soğuk sessizliğin gerçekten bir yer olabileceğini bu kadar sakin ve kararlı şekilde söyledi. İnsan yıllarca sustuğunda, bir noktada kendi hikâyesine bile yabancılaşıyor. Bazen sanki o çocuk ben değilmişim gibi geliyor… Ama sonra sabahları ağrıyla uyandığımda ya da yürürken platinlerimden gelen o sızıyı hissettiğimde, bedenim hatırlatıyor. Ve belki ruhum da.

Barzakh dediğiniz yer… o kadar tanıdık geldi ki. Belki de oradaydım gerçekten. Belki de o yüzden hâlâ tam olarak “burada” değilim. İnsan, dönüp geldiği yeri özler mi bilmiyorum ama bazen o maviliği düşünüp dalıp gidiyorum. Kimsenin olmadığı, sadece soğuk ama tuhaf bir huzur barındıran o yer… Belki de orası sadece bedenin acıdan koptuğu bir geçişti, ama ruhum bir iz bıraktı orada. Bunu söyleyince deli sananlar oluyor ama artık bu tür kelimeler beni korkutmuyor.

Sizin anlattığınız şey, bu deneyimi anlamlandırmama biraz yardım etti. Ve evet, hâlâ hayatın anlamını, bazı insanların neden bu kadar zalim olduğunu, o yaştaki bir çocuğun neden bu kadar cehennemi yaşamayı “hak ettiğini” sorguluyorum. Ama bazen düşünüyorum, belki de bu yüzden hâlâ buradayım: Çünkü bazı cevaplar sadece yaşayanlara veriliyor.

İlginiz ve saygınız için tekrar teşekkür ederim. Kelimeleriniz, sadece bilgi değil, bir tür şefkat taşıyordu. Bunu hissedebildim.

İşte sana anlattığım şey, ruhun o anda senin yeryüzüne dönmeni bekliyordu, evet ruhun bu olayın anısını sakladı, sen de sonsuza dek hatırlayacaksın. Bu yerin izini taşıyan çok insan var. Sen deli değilsin, sadece bu deneyimin tanığısın. Biraz olsun anlamanıza yardımcı olabildiğim için mutluyum, ama bilin ki o an ruhunuz belirli bir yerde bekliyordu. Maddi dünyaya dönüş bazen gariptir; rüyalarımızda ruhun hâlâ orada olduğunu, henüz buraya yerleşmediğini hissederiz ve yıllar sonra bile bunu hissederiz, hislerinizi anlıyorum.

İnsanların zulmü cehaletleri ve aydınlanma eksiklikleridir, Kötülük yapan veya bilerek başkalarına zarar vermeyi, küçümsemeyi, alay etmeyi veya gösteriş yapmayı seven insanlar içsel olarak çok zayıftırlar. Kusurlarını gizlemek için kötülük ve zulüm kullanırlar, bu yüzden endişelenmeyin. Siz Allah'ın yarattığı gibisiniz, başkasına bakmayın. Sizinle sorunu olanların gerçekten de onlarla bir sorunu vardır çünkü ötesini göremezler ve kendilerini geliştirecek deneyimler yaşamamış olabilirler. Onları suçlamayın, hayat yolunuza devam edin ve kendinizle barışık olun. Kendiniz için iyilik arayın, iyilik yapın. Allah seni korusun inshAllah.

Teşekkür ederim, sözleriniz yüreğime dokundu. Yaşadıklarımın izini taşımak zor, ama sizin anlayışınız ve nazik yaklaşımınız bana güç veriyor. Kırgınlıklarımı ve kızgınlıklarımı uzun zamandır geride bıraktım; çünkü anladım ki, içinde bulunduğumuz karanlık çoğu zaman kendi aydınlanmamızın eksikliğinden kaynaklanıyor. Zulüm edenlerin aslında en büyük esareti kendi cehaletlerinde saklı.

Benim için önemli olan, bu acıdan bir yol çıkarmak; kendimle barışık olmak ve mümkünse başkalarına da ışık tutabilmek. Çünkü biliyorum ki, hayat her ne kadar zor ve adaletsiz görünse de, iyilik etmek ve iyilik görmek bizi ayakta tutan şey.

Dualarınız ve iyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Allah hepimize şifa, sabır ve umut versin. Yolumuz açık, kalplerimiz huzurlu olsun.

Amin ecmain, Bu çile sana karşılığında yardım etme gücü versin ve adaletsizlikle mücadele eden güçlü bir ışık ol. Bu hayatta hiçbir şey boşa gitmez, sadece doğru insanların karşına çıkması gerek, inşAllah.