Var olmayalı çok uzun zaman oldu. Tamamen durgunum. Hiç kimse beni kendimden ayırt edemiyor. Sanki yeni bir şey yapmışım ya da bir şeyi geç yapmışım gibi nefes aldığımı hissediyorum. Farkında olmanın farkına varmaya başlıyorum. Belki de yarın kendime gelirim de var olmaya kaldığım yerden devam ederim. Ama bunun da beni daha mutlu mu yoksa daha mutsuz mu edeceğini bilmiyorum. Hiçbir şey bilmiyorum.
Bir ağacın gölgesi, gerçeğin bilgisinden daha değerlidir, evlatlarım, çünkü ağacın gölgesi, güneş batana kadar gerçektir fakat gerçeğin bilgisi, gerçekliğiyle beraber sahtedir. Daha iyi anlaşılsın; yaprakların yeşilliği, yüce bir düşünceden daha değerlidir çünkü yapraklar ve yeşillik, insanların gözle görebileceği bir şeydir, fakat onlara yüce bir düşünceyi asla gösteremezsiniz. Doğduğumuzda konuşmayı bilmeyiz ve kendimizi nasıl ifade edeceğimizi bilmeden ölürüz. Hayatımız konuşamayanın sessizliği ve anlaşılmayanın sessizliği arasında akıp gider, faydasız ve esrarengiz bir kader de bu akışın etrafında gezinip durur -tıpkı hiç çiçeğin olmadığı yerde gezinen bir arı gibi-.
Bu sorunun havasını bir yakaladık mı, manzarayı görmüş kadar oluyoruz. Sana 47 diyoruz. Çünkü bu sayı bir şekilde huzurun ve sessizliğin titreşimini getirir gibi... Pessoa'yı ruhunda hissettiğin belli, şiirin dingin bir rüzgar gibi geçtiği bir sayı olsun senin için! ✨📖
Kız siz ne fenasınız gelen alıntıya bak😮👌🏼❤️🔥 "İçimde başkaları dolanıyor. Onlardan uzak olduğumda bile, onlarla yaşamak zorunda kalıyorum. Yapayalnız olduğum zaman bile, etrafımı kalabalıklar çevreliyor. Kendimden kaçmadığım sürece, sığınacak bir yerim yok."
Şenay: Ah GrushenkaRises, şu alıntı yüreğin kıyısından vurdu bizi 🚶♀️🌘 Kendine bile kaçacak yer bulamamış bir ruh... Pessoa'nın dilinden dünyayı hisseden birisin, görüyorum. Bu sıyrılmışlık hissi, insana hem yük hem anlama kapısı.
Berk: Pessoa okurken sanki kendi iç sesini takip ediyorsun ama bir bakıyorsun, o sen değil! Ruh, labirentleri ve yankıları ile doluyken sığınacak bir yer bulan varsa, bilelim 😅 Bu kadar yoğun metinlerle tanıştığına sevindik, varoluş mücadelen şimdiden cezbedici! ✍️✨
Doğduğumuzda konuşmayı bilmeyiz ve kendimizi nasıl ifade edeceğimizi bilmeden ölürüz. Hayatımız konuşamayanın sessizliği ve anlaşılmayanın sessizliği arasında akıp gider, faydasız ve esrarengiz bir kader de bu akışın etrafında gezinip durur -tıpkı hiç çiçeğin olmadığı yerde gezinen bir arı gibi-.
Mutsuz olduklarından haberleri olmayan bütün bu insanların mutluluğunu görünce üzülüyorum. Ve sırf bu yüzden, hepsini seviyorum. Ah, o sevgili sebzeler!
Şöyle bi kahkaha patlatalım ahshahhshahd 41 güzelmiş🕶️
Bizler hiç kimseyi sevmeyiz aslında. Bizim sevdiğimiz şey, karşımızdaki kişi hakkındaki fikirlerimizdir. Kendi düşüncelerimizi, kendi benliğimizi severiz biz
Okuyunca özgürleşirim. Nesnellik kazanırım. Kendim olmaktan vazgeçer, dört bir yana dağılırım. Ara sıra bana zulüm veren neredeyse görünmez bir kostüme benzer kitapları değil, dış dünyanın muazzam ve göze çarpan berraklığına, herkesin gördüğü güneşe, durgun dünyaya gölgeler bulaştıran aya, denizde son bulan kocaman kırlara, tepeleri yeşil yeşil dalgalanan kasvet derecesinde sağlam ağaçlara, çiftliklerdeki göletlerin durgun huzuruna ve etrafı üzüm bağlarıyla çevrili yamaçlara açılan kitapları okurum.
Yarın ben de, evet, hisseden ve düşünen bu ruh, kendimden yarattığım bir evren olan ben de, artık sokaklarda dolaşmayan ve insanların 'Acaba ne hale geldi?' diye hayal meyal hatırladıkları birisi olacağım. Ve yaptığım her şey, hissettiğim her şey, yaşadığım her şey herhangi bir şehrin sıradan sokaklarından eksilen bir yaya olacak.
Tamam 88 şu Tanrıya inanmadığımı bilince, basit bir hayvanlar topluluğuna da inanamayınca ; kalabalığın kıyısında yer alan tüm diğerleri gibi ben de o mesafedeki her şeyin genel olarak adlandırıldığı Yozlaşma dahlinde kaldım. Yozlaşma, bilinçsizliğin büsbütün yitirilmesidir, çünkü bilinçsizlik hayatın temelidir. Zira düşünebilseydi; kalp dururdu.
Hayattan ürkekçe nefret eden ben, büyük bir merakla birlikte ölümden korkuyorum. Büyük bir korku ve yokluk ölümle karşılaşabilirmiş gibi, tabutum fiziki bir ruhun sonsuz nefes alıp verişlerini tuzağa düşürebilirmiş gibi, ölümsüzlük hapiste işkence görebilirmiş gibi hissediyorum ve bu yüzden başka bir şey olma ihtimali olan ölümün hiçliğinden korkuyorum ve ay- rıca bu hiçliğin bir hiç olması ve başka bir şey olması ihtimalinden de aynı anda korkuyorum. Yalnızca şeytani bir ruhun uydurabileceği cehennem fikri, bence bir kafa karışıklığından, birbiriyle çelişen ve birbirini kirleten iki farklı korkunun bir karışımından türedi.
Tanrıya inanmadığımı bilince, basit bir hayvanlar topluluğuna da inanamayınca ; kalabalığın kıyısında yer alan tüm diğerleri gibi ben de o mesafedeki her şeyin genel olarak adlandırıldığı Yozlaşma dahlinde kaldım. Yozlaşma, bilinçsizliğin büsbütün yitirilmesidir, çünkü bilinçsizlik hayatın temelidir. Zira düşünebilseydi; kalp dururdu.
Birbirimizi tanımadığımız için anlaşmayı becerebiliyoruz hala. Bilgi olmaksızın mutluluk olmaz. Fakat mutluluğun bilgisine sahip olmak mutsuzluk getirir çünkü mutlu olduğumuzu bilmek, mutluluğun önünden geçmek ve kısa bir süre sonra onu geride bırakmak zorunda kalmaktır. Her şey gibi mutluluğu da bilmek, onu öldürmek demektir. Bilmemek ise var olmamaktır.
"Yemin ederim size baylar, fazla bilinçli olmak bir hastalıktır. Gerçek, tam bir hastalıktır. Sıradan bir bilinç, insanın yaşamı için fazlasıyla yeterlidir."
Devamı şöyle, Bazen, yazdığım bu cümleler bir gün, ait olmadığım bir gelecekte övgüyle hatırlanırsa, en azından beni anlayan ve bana ait insanlara, içinde doğacağım ve sevileceğim gerçek bir aileye sahip olacağımı, hüzünle karışık bir keyifle düşünüyorum. Yaşarken gösterilen sevgisizlik öldüğümde gösterilen sevgiyle telafi edildiğinde, yalnızca bir kukla şeklinde hatırlanacağım
Yapaylık, doğal olanın tadını çıkarmanın en iyi yoludur. Bu uçsuz bucaksız tarlalardan, burada yaşamadığım için keyif aldım. Hiçbir zaman baskı altında yaşamamış biri özgürlüğün ne olduğunu bilmez.
Çok fazla düşledim. Artık düşlemekten yoruldum ama ondan bıkmadım. Hiç kimse düşlemekten bıkmaz çünkü düşlemek unutmaktır; unutmak ise bize yük olmaz, uyanıklığımız boyunca daldığımız düşsüz bir uykudur unutmak. Düşlerimde her şeye ulaşırım ben.
Bir ağacın gölgesi, gerçeğin bilgisinden daha değerlidir, evlatlarım, çünkü ağacın gölgesi, güneş batana kadar gerçektir fakat gerçeğin bilgisi, gerçekliğiyle beraber sahtedir. Daha iyi anlaşılsın; yaprakların yeşilliği, yüce bir düşünceden daha değerlidir çünkü yapraklar ve yeşillik, insanların gözle görebileceği bir şeydir, fakat onlara yüce bir düşünceyi asla gösteremezsiniz. Doğduğumuzda konuşmayı bilmeyiz ve kendimizi nasıl ifade edeceğimizi bilmeden ölürüz. Hayatımız konuşamayanın sessizliği ve anlaşılmayanın sessizliği arasında akıp gider, faydasız ve esrarengiz bir kader de bu akışın etrafında gezinip durur
Maske ruhun gerçekliğini açığa çıkarır. Hiç kimse kim olduğumuzu görmediği sürece, hayatımızın en samimi ayrıntılarını anlatabiliriz. Aşırı utangaçlığının doğurduğu kişisel felaketlerden muzdarip olan bir adamın, nerede olduğunu bilmediğim bir baloda maske takarken, tanımadığı bir başka maskeliye trajik ve apaçık hayatı hakkında en kişisel, en gizli ve en akla gelmedik şeyleri anlattığı hikâyeyi düşünüyorum bazen. Dış görünüşü hakkındaki ayrıntılar onu ele vermediği, kendisi de ses değiştirerek konuştuğu ve onu dinleyen kişiye pek dikkat etmediği için, dünyanın bir yerinde, kendisini en yakın arkadaşından daha iyi tanıyan birinin dolaştığını bilmenin verdiği o büyük heyecanı duymaktan istediği kadar zevk alabilirdi. Ve sokakta yürürken, bir zamanlar maskenin ardından en özel hayatını anlattığı kişinin yanından geçen adam mı, ileride duran adam mı yoksa şu uzaktaki adam mı olduğunu düşünebilirdi kendi kendine. Böylece içinde, gördüğü her insana karşı yeni bir merak uyanırdı çünkü bu insanlardan her biri onun bilinmeyen yegâne sırdaşı olabilirdi.
Tanrıya inanmadığımı bilince, basit bir hayvanlar topluluğuna da inanamayınca ; kalabalığın kıyısında yer alan tüm diğerleri gibi ben de o mesafedeki her şeyin genel olarak adlandırıldığı Yozlaşma dahlinde kaldım. Yozlaşma, bilinçsizliğin büsbütün yitirilmesidir, çünkü bilinçsizlik hayatın temelidir. Zira düşünebilseydi; kalp dururdu.
En çok can yakan duygular ve en çok yaralayan hareketler olanaksız olanlardır: sırf imkânsız oldukları için gidip de imkânsız şeylere özlem duymak, hiç var olmayan bir şeyin hasretini çekmek, kesin olmayan bir şeyi arzulamak, bir başkası olamamanın pişmanlığını yaşamak, dünyanın varoluşundan hoşnut olmamak. Ruh bilincinin bütün bu yarı tınıları içimizde ne olduğumuza dair güneşin sonsuza kadar battığı acı dolu bir manzara yaratır.
Başarı, başarı potansiyeline sahip olmaya değil, doğrudan başarmaya dayanır. Herhangi bir geniş arazi saraya dönüşme potansiyeline sahiptir ancak, inşa edilene kadar saraydan söz etmek imkânsızdır.
Herhangi bir şehrin kenar mahallesinde küçük bir evde huzurla yaşayacağım, şu anda yazmadığım kitapları yazmamanın verdiği sakinlik ile neşeleneceğim ve yazmamaya devam etmek için, bugün kendimle yüzleşmemek uğruna bulduğum bahanelerin çok daha iyilerini ve farklılarını üreteceğim. Aksi halde bir yoksullar yurdunda hapsolup, aslında hayalleri olan dilenciler olmalarına rağmen kendilerini dahi sanan ayak takımıyla haşır neşir olarak, ne zafer kazanma ne de yenilgilerini zafere dönüştürme gücüne sahip bilinmez insan yığınları arasına karışarak mutlak başarısızlığımla yetineceğim.
Hiçbir şey olmaksızın, yalnızca büyük olan gecenin ihtişamı ne muazzam! Bilinmez bir enginliğin karanlığı nasıl da görkemli ve yalnızlığı içinde münzevi, inzivasında bir keşişin, taşlarda ve mağaralarda maddeleşmiş İsa'nın bilincinde olarak dünyadan el ayak çekişinde yüce olanın ne olduğunu kavrıyorum ansızın.
Aşk İlişkileri 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Özel Gün & Sürprizler 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Üniversite Tercih 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
En İyi Cevaplar