Ölümün sesi neden bu kadar korkunç?

Tevafuga bak. Az önce Necip fazilin asagidaki şirine denk gelip okudum. Karsima bu soru çıktı. Ölucekmiyim ne 🤔

Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;
Yerde çıplak bir gömlek; korkusundan dirilmiş.
Sütbeyaz duvarlarda çivilerin gölgesi
Artık ne bir çıtırtı ne de bir ayak sesi..Yatıyor yatağında dimdik, upuzun, ölü;Üstü, boynuna kadar bir çarşafla örtülü. Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi. Son nefesle göğsü boş, eli uzanmış yana;Gözleri renkli bir cam; mıhlı ahşap tavana. Sarkık dudaklarının ucunda bir çizgi var;Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar. Sarkık dudaklarında asılı titrek bir an;Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan. Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm;Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm

3 ay önce dedem öldü kollarımda. Bizi aile o yapıyordu zaten o gittikten sonra herkes bir birine yabancı, evden çıt çıkmıyor "ölüm sessizliği" diye adlanan şeyi çok iyi anladım.