Bu aralar bunalimdayim sanirim birseyler yazar misiniiz?

23 yasindayim ve hayat cok acimasiz oldu bana karsi. iyi kalpli kimseye zarari olmayan bi insanim en basta ailemden olmak uzere surekli zorluk cekiyorum hic destek olmuyorlar tek basima ayakta kalmaya calisiyorum artik cok yoruldum surekli biseyler icin cabaveriyorum ama karsiligi yok okul okudum mezun olamadim isim icin birsuru ders aldim kurs gordum dil ogrendim istedigim meslege sahip olamadim onumde surekli engeller var artik cok yoruldum suanki isime gidip gelirken cok yorgun hissediyorum bittim tukendim dun aglaya aglaya uyudum yemek yiyemiyorum stresten saclarim dokuluyo yuzumde sivilceler cikiyo kilo veriyorum. bi evlilik hayalim vardi ailem destek olmadi gelinlik hayalim bile suya dustu bir kadin olarak cok zorlaniyorum hemde daha bu yasta. kendimi boyle gordugum icin daha da uzuluyorum tek istedigim emegimin karsiligini almak cabamin sonucunu gormek istedigim bir seyin gercek olmasi bukadar zor olmamali ya birseyde yolunda gitsin gercekten kendime zarar verip gidesim geliyor bu gunlerde