Bu içimdeki özlem geçmiyor geçmiyor geçmiyor neden zaman bile fayda etmiyor:(?

Unutmak kelimesi, undan çıkmış. Unutmak için un ufak etmek gerekiyormuş. Birini bütün olarak unutamazmışsın zaten öyle pat diye unutumazmışsın. Onun için içimizdeki özlem birden bire geçmiyor.

Çünkü bazı özlemler zamanla değil, kalbin en derin yerinde bir yer buldukları için geçmiyor… Her şey susmuşken bile o özlem fısıldıyor, bir kokuda, bir şarkıda, bir rüyada çıkıp geliyor. Gidenin ardından değil sadece, onunla yaşanıp da yarım kalan duyguların ardından yanıyor insan. Zaman geçiyor ama özlem, sanki kalbin duvarlarına kazınmış bir isim gibi, silinmiyor. Her şey iyileşir diyorlar ama kimse o eksikliği taşıyan kalbin yorgunluğunu anlamıyor. Bazen sadece sarılmak istiyorsun, hiçbir şey söylemeden… Ama o sarılma gelmiyor. İşte bu yüzden geçmiyor, çünkü o eksik, zamanla değil, sevgiyle tamamlanıyor.