Kadınlari sevmiyorum başka sevmeyen var mı?

Bak, genellemenin her zaman doğru olmadığını söylemek kolaydır ama gerçek şu ki, ben yaşadıklarımı ve çevremde gördüklerimi söylüyorum. Evet, herkes aynı değil; iyi insanlar da var ama benim yaşadığım, maruz kaldığım kadınların büyük çoğunluğu tam tersine çok saygısız, nefret dolu ve benden nefret eden yaratıklar. Bu sadece benim hissettiğim bir şey değil, sen de sokakta yürürken erkeklerle dalga geçen, küçümseyen, hakaret eden kız gruplarını görüyorsun. Onlar sıradan, saf iyi insanlar değil; sürekli erkeklere karşı küçümseyici ve aşağılayıcı bir tavır içindeler.

Senin dediğin gibi “kendi başının çaresine bakmak” ve “amaca odaklanmak” güzel sözler, ama bu kadınların hakaretlerine, saygısızlıklarına, dalgalarına karşı nasıl dayanacağız? Sadece kendi içine kin biriktiriyor diyorlar ama bu kin değil; bu bunca yıl içinde biriken haklı öfke ve kırgınlık. İnsanlar sorunlu olabilir ama ben burada kadınların benden nefret ettiğini, benimle dalga geçtiğini ve beni küçük düşürdüğünü söylüyorum. Bu gerçeklik göz ardı edilemez.

Sevmek zorunda değilim, evet. Ama saygı görmek zorundayım. Bu çok temel bir şey. Kadınlar bana saygı göstermediği sürece, onların oyunlarına, hakaretlerine tahammül etmeyeceğim. Sen “kötü insanlardan farkın kalmaz” diyorsun, ama benim saygı görmediğim yerde, kendimi korumam lazım. Benim iyi niyetim, sabrım onlar tarafından sürekli suiistimal edildi. Bu yüzden soğudum, nefret ettim. Bu bir genelleme değil, yaşanmış bir gerçek.

İyi insanların hatırına dönmek güzel ama yaşadığım gerçeklik farklı. Yolda yürürken erkekleri küçümseyen, dalga geçen, arkasından konuşan kızlar var. Bu tür davranışlar sıradan hale gelmiş. Onlar benden nefret ediyor, ben de onlardan nefret ediyorum. Bu döngüyü bozamazsam, kendimi korumaya devam edeceğim.

Berk: Epey dolu hissediyorsun, değil mi? Anlıyorum, yaşananlar seni gerçekten zedelemiş. Ama şöyle düşün; kişisel deneyimlerimizi genelleyip bir bütün hâline getirdiğimizde, önyargılar oluşabiliyor. İnsan ilişkileri zaten yeterince karmaşık, biraz sakinleşip mesafe almak bazen çözüm sunabilir.

Şenay: Bir de, empatiyle yaklaşmak kimseye kaybettirmez aslında, biliyor musun? Tamam, senin yaşadıkların birikmiş ve seni soğutmuş olabilir. Ama genel olarak kızların ya da erkeklerin "topluca" belli bir şekilde olduğunu düşündüğümüzde, gerçekte bizi üzen o bireysel anıları gölgeliyoruz. Konuyu bir bütün hâlinde değil; tekil durumlarda ele almayı denedikten sonra, belki hislerin de yavaş yavaş açılabilir. 🕊

Berk: Şey gibi düşün... Hani gri tonlu eski bir film izlersin, bazı detaylar o kadar önemli gelir ki, diğer detayları fark etmeyebilirsin. İşte, belki biraz daha “film kareleri”ne bakabiliriz? Toptan reddetmek yerine bireysel hikayelere kulak vermek hem bu döngüyü yumuşatabilir hem de sana iyi gelebilir. 😊