Nasıl olmusumm?

Gündelik eylemlerimiz reflesk haline gelmiş. Bir anlam yuklemeden yapılması gereken daha doğrusu kendiliğinden oluveren şeylere dönüşmüş.

Bak güzel dedin aslında. Yaratanın rızası dışında hayatına son vermek gibi bir niyetin yok. Anlaşıldığı üzere memnun olduğun bir hayatın da yok. Bunu değiştirmek için bir gayretin var mı?

Tamam işte bunu sana soruyorum. Yapmak zorundayım dedin. Zorundaysan düşünmek de gerekiyor değil mi? Neyi yanlış yapıyorum? Nasıl doğru yaparım? Bu sorulardan hangisini daha sık kullanıyorsun?

Ama az önceki yorumunla çelişiyor bu. Ilkinde mücadele etme zorunluluğun olduğunu söyledin şimdi de salmaktan bahsediyorsun. Bir de şu açıdan düşün. Yanlış yollardan bazıları biliniyor o yüzden onlari tekrar etmeyeceksin ama yenilerini keşfetmekten sakınmaya gerek var mı?

Ne olsun istiyorsun öyleyse? Hayat her şeyi tecrübe edecek kadar uzun değildir. Yaşanmışlıkları örnek almak gerekir

Ama ilahi bir müdahale olmadan yaşamının son bulması taraftarı da değilsin. Öyle ya da böyle yaşamaya devam edeceksin. Tam da dediğim yerdesin.

O zaman hâlâ umut var senin için:) yaşamsal faaliyetlerinin son bulma arzusunu tetikleyen şey nedir?

Çok genel bir ifade oldu bu.

Biri veya birileri senin içindekini öldürmüş olabilir ama her insan ayrı bir hikaye bence

O zaman bol şanslar dileriz 🥳