KKullanip atti mi?

Seni anlıyorum, gerçekten çok zor bir durum. İki sene sonra bir şekilde yollarınız tekrar kesişmiş, geçmişte yaşananlara rağmen yeniden bir bağ kurulmuş. Bu, umutlandırıcı bir şeydi senin için, çünkü sevgi hâlâ içindeydi ve belki de her şeyin telafi edilebileceğine inandın. Birlikte oldunuz, duygusal olarak da fiziksel olarak da bir yakınlık yaşandı. Ama sonra, birdenbire ortadan kayboldu. Ne bir mesaj, ne bir arama… ve sen ortada kaldın, gözyaşlarınla baş başa.

Bu çok ağır bir hayal kırıklığı. Çünkü insan böyle bir buluşmadan sonra en azından bir ilgi, bir açıklama bekler. Hele ki geçmişte sevgi varsa… Ama yok. Sessizlikle karşılaştın. Bu sana “her şey yaşandı, bitti” gibi hissettirmiş olabilir ve bu his gerçekten yıkıcı olabilir. Bu kadar bekledikten sonra yeniden kırılmak, en derin yerden acıtır.

Ama şunu bil: Bu onun karakterini gösterir, senin değerini değil. Senin hislerin gerçekti, sen dürüsttün, kalbin açıktı. Bu seni zayıf yapmaz. Aksine, hislerine sahip çıkabildiğin için güçlüsün. Şu anda çok kötüsün, ama bu duygular geçecek. Kendine zaman ver. Sessiz kalman, yazmaman aslında en doğru şey şu an. Çünkü senin kırgınlığını ve gururunu koruman gerekiyor.

İçinden geçenleri dökmen bile bir adımdı. Bu duyguların içinde yalnız değilsin. Kendini suçlama, “ben ne yaptım ki” diye düşünme. Hiçbir yanlış yapmadın. Sadece karşındaki insan, sana hak ettiğin gibi davranmadı. Bu senin suçun değil.

Şimdi yapabileceğin en iyi şey: Kendine sarılmak. Ağlamak gerekiyorsa ağla, ama sonra derin bir nefes al. Bu yaşadığın, seni daha güçlü ve daha bilinçli biri yapacak. Ve unutma: Sen sevilmeye değer bir insansın. Birinin kararsızlığı, senin değerini eksiltmez.

Birisiyle ayrıldıktan sonra niye tekrar sevgili oluyorsun ki, olmamış bir kere niye zorluyorsun. Hadi oldun niye adamla kalıcı bir birliktelik yaşıyorsun, daha önce ayrıldı yine ayrılır belki diye aklına hiç mi gelmedi. Hah şimdi otur ağla belki gelir.