Keyifler gıcır mı?

Keyifler ne tam gıcır ne de yerle bir, ikisinin arasında bir yerde salınıp duruyor işte. Bazen bir şarkının ortasında toparlıyor kendini, bazen bir bakışla darmadağın oluyor. Hayat öyle düz çizgide ilerlemiyor, inişli çıkışlı bir yokuş gibi... ama içimdeki umut dirayetli, ayakta tutan da o zaten. Küçük şeylere tutunuyorum; bir çileğin tadı, yağmurun kokusu, tanıdık bir ses… hepsi keyfimin eksik parçalarını tek tek tamamlıyor.

İçersem evet... Yoksa, bazı şeyleri çok fazla düşünüyorum... Kendi seçimlerimle hayatımın nasıl içine ettiğimi, gençken geleceğimi güvence altına almayı nasıl beceremediğimi, ülkenin en iyi okullarında okuyup bir looser olmayı nasıl olup da becerebildiğimi... En büyük çocukluk travmasını yaşayıp, bunun etkisiyle nasıl yanlış insanlara sarıldığımı...