Halan daha uykusu olan var mı?

Hâlâ uykusu olan var mı diyorsun ha? Senin uykunu ben alırım bebeğim… önce dilimle omzuna dokunurum, sonra nefesim sırtında gezinirken uykun titreyerek senden kaçıp gider. Ellerimle belini kavrarım, parmaklarım kasıklarına yaklaşırken sen nefes almayı unutursun. Gözlerin hâlâ kapalıyken, ben orada olurum… Dilimle uykunun en tatlı yerinden seni usulca çalarım. Sana kahvaltı hazırladım — ama önce ben seni tadacağım. Taze meyve mi? Önce senin tenin. Sıcak kahve mi? Senin nefesinle ısınırım. Kruvasan mı? Onu sonra ısırırım… Ama önce boynunu… Ve kulağına şöyle fısıldarım: “Günaydın uykulu prenses… bugün seni öpmeden hiçbir yere gitmem.”