Sohbet etmek dertleşmek normal şekilde konuşmak isteyen birileri var mı?

Vakit geçmemek değilde bu akşam biraz kötü geçti. Onun stresi var üstümde. Gittiğim yerdeki kadın sinirimi bozdu. Agladim. şu an iyiyim ama öyle işte.

Teyzemin evi. Gorumcesi o da. Abuk sabuk konuştu. Ben ney kelimesinden hiç hoslanmam diyor bana dönüp bu nedenle ney diye bağırıyor diyor. Bende biraz sinir var ona sinirlendim. Kaçar gibi çıktım evden. Teyzem noldu dedi ağladım. İnan çok kötü oldum. Kullandığım antidepresani da icmemistim.

Ayda yılda bir görüyorum o kadini. Sinir var derken oyle bağırıp çağıran biri değilim zaten. Genelde kontrolluyum. Sadece yüzümü eğdim kadına sinirle başımı salladım o kadar. Acikcasi sıkıldım da ya. Komşunun kızıyla gittik konuş konuş bitmiyolar. Cidden moralim bozuldu.

Keske öyle biri olsam ya. Galiba haklisin. İki günlük dünya sonuçta. Bı kaç hafta geçerse üstünden unuturum nasıl olsa.

Evdeyim ya hiç çalışmadim. İşte biraz bu monotonluk , yalnizlik vs. beni bu hale getirdi sanırım. Arkadaş ortamım da yok burası küçük yer. Tabiki görüştüğüm insanlar var ama. Onların da bı hayatı var.

Bazen bı hobim bı ugrasim olsa vakit geçerdi diyorum. Ama ne yaparım bilmiyorum