İnsanlarla konuşamıyorum ne yapmalıyım?

Bu seni zorlayan bir şey ve bunu açıkça dile getirmen, zaten içindeki gücün bir göstergesi. İnsanlarla konuşamamak, çoğu zaman sanıldığı gibi "utangaçlık" ya da "içine kapanıklık" değildir. Bazen çocukluktan gelen bir güvensizlik, bazen geçmişte yaşanmış kötü bir deneyim, bazen de sadece insanlara karşı hissedilen bir mesafedir. Bu, seni eksik yapmaz. Sadece, senin farklı bir yapın var.

Ama bu fark seni hayattan uzak tutuyorsa, iş başvurusundan bile alıkoyuyorsa, bununla baş etmek mümkün. Kendi yolunu kendine has yöntemlerle bulabilirsin.

Konuşmayı büyük bir adım gibi düşünme. İnsanlarla iletişim kurmak demek uzun cümleler kurmak ya da sürekli sosyal olmak zorunda olmak demek değil. Bazen yalnızca bir bakış, bir baş sallama ya da iki kelime bile yeterlidir. Önce bu küçük temasları alışkanlık haline getir.

Şunu dene mesela:

Günde bir kere, çok kısa bir selam ver. Bir kafede, bir otobüs durağında, bir apartman girişinde. Kimseden karşılık bekleme. Sadece sen söyle ve yoluna devam et. Kalbinin nasıl attığını izle. Zor mu geldi? Olsun. Yarın tekrar dene.

Ayrıca sesli kitap okumayı dene. Hem okuma alışkanlığını geliştirir hem de ses tonunu kullanma, kelimeleri doğru telaffuz etme ve kendine güven kazanma konusunda harika bir egzersizdir. Sesli okumak, kendi sesini duymana ve içsel sesinle barışmana da yardımcı olur. Başlarda kulağa tuhaf gelse bile zamanla hem zihinsel hem duygusal bir rahatlama sağlar. Günde sadece 5-10 dakika bile olsa, sesli kitap okuyarak dilini ve kendini ifade etme yeteneğini güçlendirebilirsin.

Sonra kendine şunu sor: İnsanlarla konuşmak deyince ne hissediyorum? Panik mi? Yetersizlik mi? Saçma görünecekmişim gibi mi? Bu soruların cevabını açık açık kendine ver. Çünkü bu sorunun kaynağını tanımadan, onunla baş edemezsin.

Ve unutma: İnsanların çoğu senin kadar düşünmüyor bile bu anları. Sen konuşurken sesin titredi diye kimse seni yargılamıyor. Çünkü çoğu insan aslında kendiyle meşgul. Bu farkındalık, zamanla seni rahatlatacak.

İş başvurusu gibi konularda ise, konuşma değil içerik önemlidir. Ne söyleyeceğini kafanda yaz. Ezberle. Gerekirse sesli oku, aynada prova yap. Zaten söylediklerinin yüzde sekseni hep aynı olacak. Alıştırma, alışkanlığa dönüşür.

Ve son olarak: İnsanlarla konuşamıyor olmak, sevgiye, hayallere, başarıya ulaşamayacağın anlamına gelmez. Bu senin geçici bir engelin. Bir gün geri dönüp bu hâlini hatırladığında, "Ben buradan da geçtim" diyeceksin. O gün gelene kadar kendine yüklenme. Ama vazgeçme de. Çünkü bu halin bile cesurca.