Ya su hayattan tek sıkılan benmiyim?

Yalnızız çünkü. Tüm kalabalıkların içide yalnızız. Derdimizi dinleyecek biri olmadığı için, kalbimizi açacak biri olmadığı için, açıp anlatsak da anlaşılmayacağımızı bildiğimiz için yalnızız. Herkesi bir hayat mücadelesi sarmış götürmüş. Kimsenin kimseye ne tahammülü var ne de ayıracak vakti. Kendi kendimize yetmeye çalışıyoruz ama yetemiyoruz. Mutluyuz diye yalanlar söylüyoruz ama içten içe ölmek istiyoruz. Ve hepsinin sebebi de yalnızlık

🥹

Ölmek isteyenler yaşar, yaşamak isteyenler de toprağın altındadır. Bu hep böyledir. Eminim onlar da ölmemek için çabalardı. Bazen diyorum bencil miyiz acaba diye. Mükemmel bir hayatım yok evet ama en azından aç değilim açıkta değilim. Karnım doyuyor. Buna sahip olamayanlar da var diyorum. Ama amacım yok. En azından benden kötü olan birinin bile iyi olmak gibi bir amacı var. Amao ben de yok. Ne olacak böyle inan bilmiyorum

Diyorum ya işte. Yal-nız-lık. Yalnızlığı bir tek aşkı sevgi olarak görme bir anne sevgisi bir baba sevgisi bir arkadaş sevgisi hayatında sana destek veren biri gerçekten arkanda durduğuna inanabileceğin biri Bunların çoğu ne yazık ki artık eksik bazen hepsi eksik ve hal böyle olunca insanı İyice içine kapanıp her şeyden soyutlanmaya ve mutsuzluğa doğru gitmeye başlıyor bunun üzerine bir de sevebileceğin biri Olmayınca insan komple hayattan kopup gidiyor

Öyle cidden...

E ama ben ciddi yazdım

O zaman sen ciddi yazdın

🍕🍕