Hayatım travmalarla dolu?

Inanılmaz sert baskıcı ve otoriter bir anneye sahibim. Bizim evde son sözü hep annem söyler. Annemin istemediği şey asla gerçekleşmez. Babam pısırık mıymıntı bir insan. Hayatımda hiç maskülen bir figür olmadı benim için babam ayrıca babamın psikolojik problemleri var. Toplama biriktirme hastalığı var ve aşırı cimri bir insan. Ailem memur olmasına rağmen oturdukları evin değeri yaklaşık 5 milyon dolların üstünde olan bir villa çünkü dedem kağıt tüccarıydı ve varlıklı bir insandı. Ev dışarıdan baksanız böyle havuzlu mavuzlu villa ama içine girince çöp eve döndürülmüş durumda babam tarafından. Küçükken arkadaşlarımı eve çağırmaya utanırdım. Bu aile haliyle benimde psikolojimi bozdu. Benim babam gibi öyle toplama hastalığım yok ancak bende çok takıntılı bir insanımdır dış görünüşüme özellikle. Dış görünüşümle alakalı psikolojik problemlerim var. Kendi bedenim içinde mutlu değilim. Dış görüntüyle alakalı problerim + psikolojik sorunlar + aşırı baskıcı anne figürü + villa çocuğu olarak bir mahalle gencine veya apartman çocuğuna göre daha diğer insanlardan uzak izole bir yaşam sürmem beni inanılmaz asosyal biri yaptı. Ben insanlardan öcü görmüş gibi kaçarım. 12 yaşından beei hiç arkadaşım yok, kız arkadaşım sevgilim, vs zaten giç olmadı. Ayrıca ailem orta sınıf memur ailesi olmasına rağmen dededen kalan miras sayesinde beni özel okula yollayabildiler. Ben ömrümde hep özel okula gittim, hiç devlet okuluna gitmedim ve özel okulda bir memur çocuğu olarak o sanayicilerin fabrikatörlerin çocukları arasında hep ezildim ayrıca babamın aşırı cimri ve psikolojik sorunlu ayrıca anneminde aşırı katı (beni yoklukla terbiye eden) bir insan olmasından dolayı bana hiç iyi şeyler alınmadı paraları olsa dahi. Zengin çocuğu arkadaşlarımın herşeyi varken ben hep en ucuz en uyduruk şeyleri kullandım.