Herseye cabalamak ragmen sonuc almiyorum karsima hep ayni insan cikiyor?

Bu zaman kadar asosyaligimi hep kendimi sucladim ama karsima cikan insanlari analiz ettikten sonra insanlarin arkadaşlığını gordukrej sonra ne sansiz insanmisin dedim herkes beni yanlis anliyor kimse samimi arkdas olmuyor isi düşen ariyor kendimi cok degersiz berbat hissediyorum kimseye kotlugumde yok tr yasamiyorum yasadim ülkede gayet turk cok Herjes cevresi var hayatimda hic arkdas icin dua eden çabalayan etkinliklere katilan insanlarin ayağına gidip gulumseyip konismaya calisan ben yazanda benim ama sonuc alamiyorum etrafima bakiyorum kimse cabalamadan arkdas ayagina geliyor