Kelimelerin sözlükten kaçışı. Herkesçe bilinen yaşamların güzel duygular ile bezenmiş anılarını okuyorsunuz güzel roman sayfalarında. İçinde bulunduğun ve bazen içine girmek istediğin gizemli bir kapının anahtarları. Ya anlatılamayanlar? Bir düşünce sessizce zihnin en karanlık odacıklarında bekliyor ve hiçbir dil bilmeden; ve konuşmayı. Diğer hepsi neşe içerisinde oynuyorken ve kimisi somurtuyorken kalbin lunaparkında, otizmli bir çocuk gibi keşfedilmeyi bekliyor bir duygu, nasıl hissedeceğini bile bilmeden. Onu doğurdun ve yürümeyi öğretmedin, ne yapması gerektiğini ve nerede durmasını gerektiğini. Bildikleriniz sizi kötü bir insan yapıyor ve bir anlam ile bütünleşmesi gereken kalbim; sizin sözlüğünüz ile bilinmeyenlerin ruhunda neler olduğunu izah edemiyorum. Bunu anlamanız için ya kalbimi açıp bakmanız gerekiyor, ya da aynı şeyi yaşamış biri okuyabilir ancak gözlerimden. Ya her şey için artık çok geç, ya da başlangıç daha olmadı, bu sırra ihtiyacım var. / @audincewh ‘in kaleminden.
Off, şu sıralar hiçbir şeyin içinden çıkamıyorum ki. Çok inatçıyım, gölgelerim beni dibine kadar yutsun diye direniyorum, hayatın benimle konuşma tarzında söylediği her şey kıskıvrak yakalıyor, canımı yakıyor. Gerçekten iğreniyorum. Kendime bir şey kanıtlamam, ya da kendim üzerinden tanıdığım kimseye bir şeyler anlatmaya çalışmam değil mesele ve bu her şeyi daha da zorlaştırıyor. Gerçekten, uzaktan hiçbir şey yapmıyormuş gibi gözüküyorum, bazen kendi sesimi o kadar kısıyorum ki hayatla belirli bir diyalog geliştiremiyoruz. İşte o zaman kendimi kaybediyorum, gözlerimi kapatıyorum, beyinsizin tekine dönüşüyorum. Uzaktan her şey normal...
Bir şarkı sözü Sezen'den... Hatta soru olarak soracağım birazdan senin soruna da görüş olarak bırakmam gerekiyormuş demek ki... gidebilmekle ilgili.. konu gitmeye gelince herkes çok cömert kesiliyor ya hani.. Beni istemeyenin yanından ben direkt kalkar giderim filan diyorlar... ama Sezen ne demiş;
Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem, gitmem Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir Acının insana kattığı değeri bilirim, küsemem Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir...
her şey bir noktadan bakınca mantıklı gözükürken neden kalbimin ya da aklımın dikine giderek kendimi kısıtlıyorum. Bir katil, bir hilekâr da kendince haklı olabilir vicdanını bastırdığı sürece.
Bazen bende aklımın ya da kalbimin doğrultusundan gidemeyebiliyorum, ikisinden biri diğerini reddediyor ve uyum yakalamak çok güç. O çelişkiler yumağında bir yere takılı kalıyorum ve o an akışa bırakmak uzakta kalıyor. O hissi biliyorum, ara ara bende bundan çıkamıyorum.
Cevap sahibi
1 yıl
Teşekkür ederim yorumunuz için. Dün de buna benzer bir konuda yorum yapmıştım. Cevapsız kalmıştı. Önyargılı değildim ve bundan mutlu oldum tabiki cevaptan da. İyi geceler diliyorum.