Sevgilimin çocuğu?

Annesi olarak görürmüş beni.

bana da öyle geliyor

anlamadım?

zaten gösteriyorum. Ama tanıştırmak istemiyor. Kafası karışırmış.
Ben çocuğuna göre davranmak zorunda değilim. Ben onun sevgilisiyim. Sırf çocuğu tanımıyor diye kimse ile tanışamıyorum çocuğuna ağzından kaçırmasınlar diye. Neyim ben, sevgili mi köle mi?

Hem madem bu kadar düşünceli bir baba. Tanışıp benden etkilendiğinde gösterseydi gerçek babalığını. Sevgili olmasaydı. Hangi kadın 5 sene hiçbir güvence sunulmadan kimse ile tanışmadan bekler?

boşandı

tanıdığımda da boşanmıştı

dışarıda onca bana sevgisini sunacak insan var. Neden onu sevmeliyim?
Üzülürüm bir süre aşk acısı çekerim. Sonra yoluma bakarım.

Deli olmak lazım bunu yapmak için diye düşünüyorum bazen. Sevmesem bir yıldır zaten bunu çekmem ama...

Ayrıca çocuk tanışmak için beklemek.. Çocuk benim sorumluluğum değil ki? Ona ablalık yaparım seve seve. Ama psikolojisini bu kadar düşünüyorsa tanıştığımızda bunu anlatıp uzak dursaydı gerçek babalık yapsaydı madem.

Bütün öz sevgini, kendine saygını kaybettiriyor bu süreç.