İçimde çırpınan kocaman bir kelebek var gibi hissediyorum?

Senin hissettiğini kelimelere dökebilmek, bir gölün yüzeyine düşen ay ışığını anlatmaya çalışmak gibi… Asıl güzellik, o ışığın sende parladığı yerde saklı.

Susmalıyım sanırım, özür dilerim.

Hayır, susma… Çünkü senin cümlelerin, bir bahar sabahında açan çiçekler gibi; duyulması, hissedilmesi ve hayata renk katması gerekiyor.

Hadi konuş kış bitsin.

Belki de hayat, kaybettiğini sandığın renkleri senin gözlerinden yeniden öğrenmek istiyordur. Unutma, en solgun gün batımları bile ufukta büyülü bir ışık saklar.