Hz Muhammed iyi lider mi?

Yaptıklarını hiç sevmiyorum örneğin katliamlarını, masumları cezalandırma şeklini, kervan soygunlarını, köle ve cariye elde etme ganimet alma girişimleri için Medine'ye apar topar kaçtığında ona kucak açanlara acımayışını vs. ama bunlar doğrudan liderlikle ilgili değil, hatta 9 yaşında kızla evlenmesi veya gelini ile evlenmesi olayları da yine liderlikle alakalı değil. Eğer konu liderlikse o dönemin nüfusu ile binlerce insanı etrafında toplamayı başarmış, çok büyük kısmını da getirdiğini iddia ettiği dine inandırmayı başarmış yani ikna kabiliyeti çok yüksek bir lider olduğunu söyleyebilirim. Hristiyanlıkta İsa'nın neredeyse hiçbir rolü yok mesela 2,5 sene ben Tanrının gölgesiyim diye geziyor ve 12 kişiyi inandırıp infaz ediliyor, Hristiyanlık bugün 2,5 milyar kişinin inandığı bir din ise Aziz Petrus, Pavlus ve diğer havarilerin eseridir, İslam'da da böyle bir durum söz konusu aslında. Muhammed öldükten sonra birkaç yıl içerisinde muhtemelen kimse hiçbir şey yapmasa İslam diye bir inancın varlığını bile bugün bilmeyebilirdik, Ayetleri kitaplaştırmadan ve kitaplaştırın diye bir talimat vermeden ölüyor Muhammed muhtemelen bilirsiniz, Ömer'in kitaplaştırma isteğine Ebubekir bile Muhammed bize böyle bir emir vermedi, onun istemediği bir şeyi mi yapalım dese de razı geliyor mesela. Tabi Ebubekir halife olur olmaz dinden dönenleri katlederek kılıç zoruyla dine geri sokmasa veya Osman yeniden kitaplaştırmasa bugün çok farklı bir senaryo olurdu. Evet iyi bir liderdi ama tek başına biraz zor olurdu denebilir, bazen başarının ardındaki gizli kahramanları da görmek gerek.

Hiç şüphesiz...❗
Sevgilisi Peydamberimiz Hz. MUHAMMED (s. a. v.), zor şartlar altında Peygamberlik vazifesine başladı. İnsanlara doğru yolu göstermek için pek çok sıkıntılara katlandı. Yeryüzüne îmânı, adâleti, merhameti, muhabbeti yerleştirmek için çalıştı. İnsanların hem dünyalarını hem de ebedî olan Âhiret hayatlarını kurtarmak için kendisini helâk edercesine büyük bir çaba ve gayret gösterdi.
Peygamber Efendimiz Resûlü Ekrem
(s. a. v.), İslâm’a dâvet ederken en yakınlarından başlamış, zaman ve mekâna göre davranmış, muhâtabının hâlet-i rûhiyesini ve anlayış seviyesini gözetmiş, tedrîcîliğe riâyet etmiş, bulduğu her fırsatı değerlendirmiş, hiçbir zaman zorlaştırmamış, dâimâ kolaylaştırmış, hep müjdelemiş, aslâ nefret ettirmemiştir