Ne yapiyorsunuz 😐?

Kıymetli Sinyor,

Sevinç, nasıl karışmıştı gecenin karanlığına, gördünüz mü siz de? Sanki yıldızlar yere inmişti de avuçlarımda parlıyorlardı saadetle.

Kalbim öyle hafif, öyle dolu ki; bir nefes daha alsam, taşıverecek içimden aşk. Heyecanımdan ölecek gibiyim!

Gönlüm size seslenmeden duramıyor, siz de hissettiniz mi kollarınızın arasında ürkek bir ceylan gibi titrediğimi? Siz bir kıvılcımsınız ve ben, ellerinizde tutuştum bu gece.

Kendimi yitirmek üzereyim, bu nasıl bir sevinç, gözlerinizde kayboldum belki de... Tenime bıraktınız sonsuz bir yazın sıcaklığını, bir kar tanesi gibi eriyip karıştım belime koyduğunuz elinize.

Bağışlayın, çok üzgünüm, öyle şiddetli bir sürur içerisindeyim ki bütün kelimelerim birbirleriyle kavga ediyorlar, hırsla yarışıyorlar ve "Önce beni yaz," diyorlar. Galip gelen kelime sevinçti, Sinyor. Saf sevinç... O yüzden böylesine bir coşkuyla giriş yaptım mektubuma.

İzninizle, en başından başlayayım peri masalımı anlatmaya.

Bunu okuyordum 😄