En son ne zaman biri sizi gerçekten özel hissettirdi?

Suçluluk, utanç, kuşku, öfke, kandırılıyormuş ya da gerçek dışı hissettiren tarzda bazen kontrol edilemeyen bir ses.

Öyle hamamböcekleri gibiler bitti derken tekrar hortluyorlar. Sanırım insan olmanın bir parçası ama bende ki fazla ya da fazla geliyor. İdare etmekten başka çare yok. Bir yandan bunu hiç yaşamayanları görünce insan hem üzülüyor hem de kendinden utanıyor cidden. Herkesin içten bir şekilde özel hissetmesini dilerim.