30yasindaym flort ettigim tek bir kişi yok?

Ben genel olarak bir değerlendirme yaptım kafamda. Hani milletin bir ton sevgilisi olabiliyor, birini sevebiliyorlar, anlaşabiliyorlar ama ben neden birini sevemiyorum, aşık olamıyorum, birini sevgilim olsun diye isteyemiyorum. İlk kendime bakıyorum. Evden işe, işten eve bir hayatım var genel olarak, sosyallik neredeyse sıfır. 2-3 tane arkadaşım var, binde bir buluşuyoruz, o da erkek erkeğe zaten. Başka herhangi bir dernek, klüp, kuruluş vs. gibi yerlerde aktivitelere katılmıyorum, yeni insanlar tanımıyorum. İçine dönük biriyim, biraz sosyal fobim var, az çok da özgüvenim düşük gibi. Para olmayınca, gelecek hakkında endişe edince insan kendini eksik hissediyor ve özgüvensiz oluyor. İnternet ortamında da öyle flört mlört etmiyorum. Kendimi dışarıya karşı kapamışım aslında. Kısa bir sürede ya da normal bir şekilde sevgili yapabilmiş, evlenmiş insanlara bakıyorum. Yarınlar yokmuş gibi davranıyorlar ve birisi hoşuna mı gitti. Gider konuşur ya da Instagramını bulur vs. yazar. Kafalar uyuşursa sevgili olurlar. Sadece internet ortamında bile bi onunla, bi bununla konuşuyor millet, flörtözler yani. Kapı sürekli açık hani, bu olmazsa diğeri, diğeri olmazsa diğeri. Buluşur, kahve içer, zaman geçirir, olmazsa bitirir ilişkiyi. Ben ne yapıyorum. Durduk yere kıza boşuna ümit vermiyeyim diyorum. Bir kızdan hoşlanıyorum diyelim. Dışardan bakınca hanımhanımcık, iyi, hanımefendi bir kıza benziyor, tanışabilirim diyorsun. Yok işte ya umduğum gibi biri çıkmazsa, kız da benden etkilenir, durduk yere umut vermesem mi. Geleceği de düşünüyorum. En düşük kira olmuş 15 bin TL. Belki şu an daha fazla, onu da bilmiyorum. Bebek bezi olmuş kaç para. İki kişi çalışsa geçinilir mi. Çocuk olsa ne yapacaz. En iyisi hiç hayâl kurmamak, evlenmemek, kimseye de umut vermemek diyorum. Ha bi' de topluma göre aykırı düşünce ve fikirlere sahibim. Bu sefer de zaten bugün birinden hoşlandım ve açıldım diyelim, %90 beni reddeder karşımdaki. Öyle yakışıklı, kolay kolay bulunmayan biri de değilim. Şansım epey düşüyor o yüzden. En iyisi diyorum ben ne kendimi umutlandırayım, ne de karşımdakine boşuna ümit vereyim. En iyisi böyle bekar takılmaya devam.

Yani 😀 benim de yok ama hedeflerim olduğu için yook, evlenmek isteseydim şimdiye çocuk sahibiydim, hedeflerim gerçekleşince kafam yukarıda yürürüm, gönlüme gözüme birini görünce bakışırsak gider yürürüm ona işte tanışırım. filan, mesela kurslara gidiyor bu ara insanlar çevre edinmek veya sevgili bulmak için sen de deneyebilirsin.