Bugün belki son günüm?

Küçüklükten beri babam dahil herkesin tek tek terk ettiğini düşün. Her sevdiğin hoslandigin kişi daha adım atmadan adım bile reddedip mesafe koyduğunu düşün. Arkadasliklarinda da zaten insanlardan extra sevgi bekliyorsun arkadaşlıklarin da zamanla bitiyor. Hayatta iki abin var ikisi de sana nedensiz düşman ( sundukları neden çalışmiyorsun işte evdesin bu ailenin kanserisin seni söküp atsak rahatlayacaz) baban seni istemedigini yüzüne 10 yaşındayken söylediğini düşün. Sürekli insanlar beni bırakmak mesafe koymak istiyor. şu an ne yaşıyorum yaşıyor muyum belirsiz. Sanki bı Bulut'un üstündeyim ayaklarım yerde değil. Aklımda başımda değil. Yasaidgim trawmatik olayları daha saymıyorum bile. Sevgilim tarafından tecavüz girişiminde bulunulması maddi sorunlar kariyerimin berbatligi daha bir çok şey var. Ben bu kaosun içinde kaybolmusum zaten

Ailenin sana yaptıklarına pek takmadım çünkü bizim gibiler öyle çok var ki onları umursamamayı öğrenince düzeliyorsun aile hiç fakat sevgilinin tecavüzde bulunması? Onu öldürmelisin aptal mısın kendini öldüreceğine sülalesine sıçtığımsiktiğim p*çini öldür, öldür ki hayatında bir şey başarmış olasın iğrenç bir insanı yok etmenin verdiği hazzı yaşamalısın.

Üzerinden 4 yıl geçti ona güvenip kuruslarimi biriktirip doğum günü için çanta alıp yanına gitmiştim. Kamp yapmak istedik. Toplu kamp alanlarından birine gittik. Ben uyuya kalmışım sürtmeye çalıştı uyandım ve şok geçirmiştim ilk sevgilimdi kimseye şans verme cesaretim yoktu 22 yaşındaydım ağlama krizine girdim ilk sonrasinda bana uyuduğunu farkında olmadığını vs söyledi ve zaten ayrıldım çok iyi niyetliyim ve korktum bir şey yapamadı uyandım ve kaçtım dört yıl geçti kimseyi hayatıma almadım erkeklere karşı heo mesafeliyim briini sveme cesaretinde bulundum o da zaten baştan mesafe koyup reddetti işte. O şimdi evlendi bayağı mutlu. Bana herkes yaptığı yanında kar kalacak şekilde yaşamaya devam ediyor.