Beyler evleneceginiz kisinin ogrenim kredi borcunu oder misiniz?

Evli değilim. Ama çevremde borçla evlenenler de sorun yapmadı bu durumu. Ben önceleri evlenirsem yoğun çalışmam da diyordum, kpss falan bile hazirlanmadim, sonra baktım ki gidişat böyle devam ediyor. Çalışıyorum, borcum yok ama bu düzen böyle gidiyor. Hayatımda tek kalacağımı kabullendim.

Yani önceleri kendime odaklanmamistim. Birini sevmek, evlenmek bunları bende yaparım gibi geliyordu şimdi görüyorum ki bu pek düşünmekle olmuyor. Elbette kendimi de geliştirdim sadece eş odaklı biri de değilim. Kendi eğitimime, kültürüme de önem veriyorum ama yalnız kalacağımı düşünmemiştim yani bir noktadan sonra değişir sanmıştım, değişmedi. dışarıdan bakan birine göre bu karamsarlık gelebilir benim açımdan ise kabulleniş ve farkediş.

Bir beklenti de olmak benim için daha yorucu. Çocukluktan bu yana hep ilgi gördüm. Üniversite hayatımda ve çalışma hayatımda ve hatta şu anda bile görüşüp tanımak isteyenler oldu ama uyuşmayan şeyler oldu hep kafamda çoğunlukla görüşmedim ve iletişim dahi kurmadım hiç biriyle. Asosyal değilim ama karşı cinsle de pek iletişim halinde olan biri değilim. Bu çekingenlikten değil ama arkadaş olabiliriz düşüncesi benim için saçma. Elbette karşıma seveceğim biri belki çıkabilir ama ben bilmediğim sokaklarda tanımadığım biriyle karsilasma umuduyla dolaşmaktan yoruldum sanırım.

Bilmiyorum denemeye çalıştım öncesinde o da alışkanlığa döndü sadece konuşarak dahi. Sonrasında devam etmedi bende öyle kendimle kaldım. Çabaladım istemedi karşı taraf. Bütün kartlarimi hevesimi bir kişide tükettim. Şu an için ilgim oluşmuyor.

Pek darbe gibi değildi aslında ama sanırım her yerden ilgi görüp asıl görmek istediğin yerden sevgiyi alamayınca insan sarsılıyor sanırım. Geçeceğine eminim elbette benim biraz tanımımi en güzel anlatan şey Sevmek Zamanı filminin repliği gibi ben birini değil resmini seviyorum, kafamda konuşacak biri lazım ve o portreye onu koydum. Huyu suyu bile farklı artık o kişiden

Aksine fazla severim herkesi. Ailem çok sevecen bir yapıda değil. beni ailemi görmeden tanıyan herkes prenses gibi oh ne güzel sevgi dolu herkese karşı merhametli ve sevgi dolusun der ama ben babamdan öyle yakın bir sevgi hiç görmedim. Ailem elbette seviyordur ama hiçte öyle el üstünde büyümedim.

Yalnız degilim çok fazla arkadaşım var, kardeşlerim var. Hatta bir yandan eski çalışma arkadaşlarımla dahi mesajlasiyorum görüşmek istedikleri için. Ben sevgimi ve bütün gizli huylarımı birine açıp yanında çocuk gibi davranıp, hep güçlü görünürken en güçsüz halimle birine siginmak istedim o da olmadı. Şimdi kendimi bile bile bu yalnızliga da itmedim. Kalabalık bir ortamda da yalnız hisseder insan bunun ortamla pek alakası yok.

Yani şu an bunun için elimden bir şey gelmiyor. Bende farkındayım bu durumun

İnşallah bakalım. Burada bile ona rastlarim umuduyla varım. Benim yapmayacağım dediğim bir haldeyim onun haberi yok. Kendimle başetmem lazım. Telkin ediyorum kendimi sadece.

Öyle biri değilim. Kafam yapım öyle çalışmıyor, gözüm görmüyor dahi

Görüşmeye gittim adama odaklanamadim bile. Çıkar çıkmaz mesaj attım kendisine o halde, istemedi o da. Bu benim hayatımda imkansız olan davranışlar. Ama buna rağmen denedim.

Görüşmedik bile. İstesem konumu dahil herşeyiyle bulurum ama bana lazım olan bu değil ki. Takıntı olması zaten canımı sıkıyor. Kendimden tiksinir bir haldeyim. Çünkü güncel hayattaki halim bambaska biri

Sağol çok yardımcı oldun 😅😅😅

Beni bu hallere düşüren hayat. Şimdi mesaj atsam kendim dair benlikten çıktığım için de her şey daha da anlamsizlasak onu da yapamıyorum. Ben ben olarak kalmadiktan sonra ne anlamı olacak ki

Söyle söyle merak ettim 😅

Öyle biri değilim. Size de kolay gelsin.

Burada olan kişiler arasında da muhafazakar kişiler var bence bunu unutmayın.

Ben evlilik dışı ilişkileri doğru bulmuyorum. Açıkçası ilgimi de çekmiyor. Öyle bir beklentim de hiç olmadı. Bir erkeğe dokunma hissim de hiç oluşmadı. Kafam yapim o şekilde çalışmıyor.

Olmadı. Ben pek bakmam da açıkçası. Beğendiğim biri olduysa bile direk inceleyen ve bakan biri olmadım. Bana detaylı bakılmasindan da hoşlanmam ama gel gör ki kadınlarla dahi konuşurken yüzümü gözümü çok inceler ve yuzumle alakalı konudan bağımsız bir şey söyler. Sadece güzelliğe dair birşeyler duymak beni her zaman mutlu eden bir şey değil.

Bunlar detaylandirilacak ya da ispata dair konuşulacak şeyler olarak görmüyorum. Bu zaten insan tabiatı gereği gelişir kişiler bu tarz konularda konuşup kendilerini tatmin etmelerini sağlıklı bulmuyorum.

İhtiyaç halinin dışındaki şeyler imtihandır. Nefis bir imtihandır. Ona herşeyi veremezsiniz.

Sizin de hakkınızda hayırlısı. Herkesten biraz mahremiyet almak bence daha zorlu. kişi biriyle birlikteyken aklına başkalarını çağrıştiracak bir detay ve yaşanmışlık olmamalı bence. Olmadan da yaşanılıyor bu arada.

Dediğim gibi bunu alelade bir şekilde konuşmak benim için anlamsız. Kime neyi ispat etmeye çalışmaliyim ki? Vardır yoktur bunu bilmeniz de anlamsız benim bilmem ve anlamam yeterli bence

Bakalım hayırlısı