Evlenmek istememe sebebim bu olabilir mi?

Herkese selamlar...
Ciddi manada yaşama sevinci denilen şeyi uzun yıllar önce kaybetmiş biriyim. Çevremde ne olup bittiğiyle ilgilenmiyorum. Umursamıyorum. ya da umursamıyor gibi yapıyorum. Lise son sınıftan sonra asla evlenmeyeceğim kararı aldım. Daha sonra sağlam bur isim olmadığı sürece evlenmicem dedim ve sağlam bir isim hiç olmadı. E haliyle bekarım.
Turizmciyim, hep ailemden uzaktaydim o yüzden ayrılmak zor olmadı, özlem duygusu hiç hissetmedim. Zamanla duygusuz biri oldum. Biri öldüğünde ağlayasım gelmedi mesela...
Çok uzun olmayan bir süre önce anne ve babamın boşanmak istediğini daha doğrusu babamın boşanmak istediğini öğrendim. 1 yıl boyunca benden saklamışlar , işi bırakır da atlar gelirim diye. 🙄 sebep babannem ve hala kızının dedikodu yapması, annemin konuştuklarını birbirlerine yetiştirmesi. Ya isiin asli coookk uzun aslında ama babannem ezelden beri böyle. Zamanında diyorum ağzımı açıp bir kelime söyleseydim keşke ama şimdi iş işten geçti tabi.
Boşanma muhabbetini öğrendikten sonra baba tarafı komple sildim. Onlarda arama lüzumunu hiç göstermediler tabi.. önemli değil.
şu an hala bosanmadilar, uzun zamandır araları kötü ama barışma durumları yok. Ve bu durumdan nefret ediyorum. Demin annemin wp'ina baktım. Babamin fotoğrafı yok. Sonra kendi wp'a baktım. Ben de görünüyor. Annemi silmiş. 60 yaşında iki insanlan mantıklı oturup konusamiyorsa, 30 kusur yaşında ki ben ne yapayım? Zihnen cidden iyi değilim. Bom boş hayat. Aklımdan sürekli çenemin altına s. l. h dayamak geçiyor ama hemen geçiyor tabi. (İntihar etmem) ama sık düşündüğüm bir şey... Anne babamın arasını bozanlar inşallah hayatının en kötü sınavını verirler. (Amin) çünkü ben ciddi mana da bir sınavdan geçtiğimi düşünüyorum.
Kafam bomboş. Düşünmek istemiyorum. Çünkü o zaman kafamda kötü şeyler kuruyorum. Düşünmemek bazen iyi oluyor. Kalın sağlıcakla.