Hala kapalayim keşke hiç kapanmasaydim pişman oldum?

Hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım.

İstemiyorum, neden kapandığımı bile bilmiyorum artık.

Sadece öyle olması gerektiğini düşünüyordum, doğru olan buydu ve tersini düşünmemeliydim.

Bu sayede severek, isteyerek kapandım. Ama doğru ya da yanlış artık pek umurumda değil. Bu zoru zoruna giyiniş tarzı umurumda ve gitgide daha çok kızıyor, kinleniyorum. Kızlarımıza her yerlerini kapatmaktan başka bir şey öğretmeyişimiz sinirimi bozuyor. Sanki hiçbir yerimiz gözükmediği sürece diğer şeylerin bir önemi yokmuş gibi. Neden övülüyor ki simsiyah ve bol giyinmek? Kıyafete uygun davranmak ne demek?

Sadece deniz kenarında yürümek bile sıkıntılı ve keyif vermeyen bir hadiseyken o uzun kıyafetlerle denize girip keyif almak bir hayal. Bikini ya da haşema giy, bu da umurumda değil, bizi buna mecbur etmeniz beni çıldırtıyor. Senin nasıl giyindiğini kimse umursamazken neden benim daha kapalı giyinmem seni mutlu ediyor?

Mutlu değilim, doğal değilim, zoraki ve yapmacığım. Saçlarım açık olsa da makyaj yapmayıp saçımla çok ilgilenmeyecektim, çünkü ben buyum. Ama bırakın insanlar bana baktıklarında beni görsünler. Kendi ahlak anlayışımla düşünüp karar vereyim, bana nasıl bakıldığına göre değil. Bırakın istediğim gibi ve rahat olayım, ben olayım. Çok şey istemiyorum.

Hayır, ben hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım. Çünkü hayatımda yeni bir başlangıç yapabileceğim zaman kalmadı.