Sizce hayattan tamamen ümidini kesmiş biri ve sürekli mutsuz biri ne yapmalı?

Böyle şeyler gerçekten kötü. Bu soyutlanmanın da bir başka yüzü. Yani tamamen herşeyden usanmak herşeyden eli ayağı çekmek ne kadar doğru bilemem ama insanın elinde olmadan da olan bir durum. Artık psikolojik midir bilmiyorum nasıl tanımlanır ama intihar sebeplerinin başında ümidi kesmek geliyor işte. Herşeye rağmen nefes almak lazım. Çünkü koskoca bir kitabı yakıp gitmek hep bir çare olarak görünüyor. Fakat hayat bir zaman yer ve olay kavramı. Herşey kaderle sıralı. Beklemek ve sıradakini yaşamak lazım. Sonuçta her anımız dört dörtlük değil. Gitmek çare değil kardeşim.