Anne babasını huzur evine atanlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Şimdi dediğin şeylere büyüğümüz ve geçmişte bize bakan büyüklerini olduğu için katılıyorum ama benim de bir tane felçli anneannem var. Bizim eve gelmek ve burada bakılmak istemez. Köyde annem ben üniversite okurken kaldı ve baktı. Herkesin kendi evi de var. Evinin işi var. Aynı anda iki eve yetişmek zor. Her yaşlı çocuğunun evine gelmeyi kabul etmiyor. Gidip yanında baksan da bu defa bir yerden sonra o eş rahat durmuyor. Ki ben babamla alkol kullandığı için pek birlikte durabilecek biri de değilim. Ben des çalışıyorum. Sabah kalkıp derse gidiyorum ama evde babam dolaşıyor. İçkili kafa ne yapmış olduğunu da bilmiyor. Onun için annem yokken babamla ben uğraşmakta zorluk yaşıyorum. Artık üniversitem de bitti ve anneannemin yanına bakıcı bıraktık. Annem yine bir şey olduğu an gidiyor ama haftanın 6 günü yanında bakıcı var. Ki insanlar da çalışıyor. İşini bırakıp da onlara nasıl baksın? Annem bu arada işe de başladı mesela ama pazar günü çalışmıyor ve o gün de bakıcının izin günü ve o gün bir hafta teyzem bir hafta annem köye gidip bakıyor.

Onun için kimin ne gibi bir durumda olduğunu bilmeden bakım evine veya bakıcıya bırakıyor diye yorum yapmak biraz basit kaçmıyor mu?

Vefasızlık tabi ki.. Huzurevlerini bireysel ziyarete gittiğim zaman nice insanlarla tanıştım.. Sırf gelini istemediği için orada kalan Mehmet Amca oğlumun rahata bozulmasında burada kalmaya razıyım diyordu. Yine Zöhre babaanne onunda gelini istememiş ve hava durumu spikeri olan oğlu oraya bırakmış ne acı değil mi? ve niceleri

Ziyarete de gelmemeleri bu yüzden kimisi manevi torunlarını ilan ettiği için bir yandan huzurluyum vs 😊