Hayat hiç zevk vermiyor boşa yaşıyormuşum gibi. Sizede de son aylarda öyle mi?

Özellikle son aylarda böyle hissediyorum. Çok yakın bir arkadaşım var, çok yakın olmasa da başka arkadaşlarım da var. Genelde uzaktalar hepsi. Çok sevdiğim bir kuzenim var Allah'ın bana lütfu gibi bir şey hayatım onunla daha da bi eğlenceli. Ailem var seviyorum hepsini. Bi babam arada çekilmez oluyor falan. Akrabalarla ilişkiyi keseli çok oldu.

Ama özgüvenim yerlerde sosyal anksiyetem var. Derste hocaya soru bile soramıyorum şu an online dersler ama az kişi giriyor hoca kesin bana bir şeyler sorar diye dersi ekiyorum. Sunum vs yapmak benim için yerden duvara duvardan yere çakılmakla eş değer. Bu sene üniversitede ilk senem şehir dışında okuyorum yurt ortamı falan seviyorum güzel ama sınıfımda çoğu kişinin suratını ismini bile bilmiyorum. Sadece bir kızla çok yakın arkadaşız. Sınıftakiler birbiriyle sosyaller ama ben dersten yurda yurttan derse. Dış görünüşümde sevmediğim şeyler var ve lanet olası para konusu doğduğum günde beri sıkıntı hayatımda. Ailemdeki kavgaların çoğu paradan kaynaklanıyor:D annemle babamın ilişkisi örneği sağ olsun evlenmeyi de düşünmüyorum ilerde.

Kimseye anlatmıyorum daha doğrusu anlatamıyorum bunları. Arkadaşım ve kuzenim biraz daha anlıyorlar beni ama o da çok az çünkü her şeyi söylemiyorum garip düşünen ben mişim gibi geliyor.

Uyku düzenimde bozuldu zaten günlük rutinlerim video dizi izle telefonla takıl gündüz uyu. Dışarı bile çıkmıyorum.

Sürekli keşke hayatım daha farklı olsaydı bi aksiyon bi hareketlilik güzel bir yaşam falan dileyip duruyorum.

Gelecek kaygımdan bahsetmiyorum bile, para kazanmanın yollarını araştırıp duruyorum. Vay be yazarken yoruldum hepsini okuyan varsa okuyanlara teşekkür ederim bu bile yetti içimi dökmek...