İyice hissizleştim sizce ne yapmalıyım?

merhaba size bir şey danışacağım biraz küçüğüm açıktan liseye gidiyorum bir işim var (ailemin denebilir yardımcı oluyor sayılabilirim) öğlen gibi gidiyorum akşam saat 6-8 arası çıkıyorum çok fazla kafam doluyor müşteriler vesaire
biraz ailevi problemlerim var bir aralar gerçekten mutluydum mutluyduk sonra bazı sıkıntılar çıkmaya başladıkça ailem de çok fazla mutsuzlaşmaya başladı okey dedim hayata devam etmeye başladım ama son 1 - 1.50 yıldır o kadar hissizim ki bazı hatalar yaptım söz verdim bir daha yaptım hiç umursamadım iyice kendimden de nefret etmeye başladım ailemi hep mutlu etmek istiyorum ama elime bir şey geçmiyor 2 kardeşim var biri okuldan nefret ediyor biri sadece bilgisayar oyunu okul var mı yok mu umursadığı yok durumlarımız çok iyiye gitmiyor misal gezme olayımız yok bu tatilde kardeşlerim dışarı belki her zaman gittiğimiz yerlere gidebildi , annem sadece ev temizliği, yemek, uyumak bu döngü içerisinde kaldı çok üzülüyorum ama yapabileceğim bir şey yok yardım etmeye çalışıyorum ama psikolojisi bozuldu büyük ihtimalle asla memnun olmuyor ailemle hayallerimizden biri muğla köyceğizde deniz, göl su kenarında evimizin olması 1+1 bile olsa razıyız belki ilerde orada cafe açmak ama durumlarımız asla olamayacak gibi gösteriyor
acaba diyorum bu sıkıntılar bir tek bizde mi var neden bu kadar bahtsız, şanssızız bazen gülmeyi unutuyorum ağzımı açıp ses çıkarıyorum gülmeye çalışıyorum hayat anlamsız gelliyor
ne yapacağım bilmiyorum babam zaten bazı sorunları var eve yardımcı oluyor sağolsun ama babam artık iyice saldı adam yaşıyor mu belli değil Allah razı olsun şu günlerde bile canını dişine taktı tek derdi bize bakabilmek, para kazandırmak.. hayatımız iyice kayıyor bu hale gelmeden 2 yıl önce her şey çok güzeldi kocaman evimiz ormanın önünde, bahçemiz her zaman düzenleme yapılırdı, çimenleri biçerlerdi, oyunlar oynardık, film gecelerimiz, ormana giderdik, arka bahçedeki havuzumuzda eğlenirdik hele ondan önceki dönemler çok harikaydı iyice hayat haram oldu cidden hiç rahat, huzurlu, mutlu, sağlıklı, yaşıyor hissetmiyorum cidden ağlayacak halime ağlayamıyorum bile... annem ile babamın ayakta olma sebepleri sadece biziz büyük ihtimalle bir de birbirlerine tutunuyorlar, sırtlarını dayıyorlar bence bir arkadaşları bile yok durumlarımızdan.. asla kötü insanlar değiller Allah sağlıklı uzun ömürler versin ikisine de yani derdimi anlatamıyorum doğru düzgün, en son buraya yazmaya karar verdim sizce ne yapmalıyım yardım edin bana