Bisey sorsam acaba?

Tabi ki kendini düşünmeli, ama candan can olanı da var! Eş, çocuk gibi!

Bunu daha önce de görmüştüm aslını istersen!
İşte o yüzden, bencillik iyi bir şey değil!

Biliyor musun, sırf onları anlamam için, kendi durumuna düşürmeye çalışanlar oldu!
Maddien, uçuruma sürüklendim, hamd olsun yine sevdiklerimin sayesinde ayak üstünde kalabildim!

Ben yetim büyüdüm ve küçücük yaşta babasız kaldım, çoğu öylesi hayırlıymış, bir sürü kötü baba gösterildi ve böyle olduğuna inandırmaya çalıştılar!

Hiç kimse kusursuz değil, ben bu yokluğun içinde büyüdüm ve o yokluk ailenin nasıl bir şey olduğunu öğretti!
Öyle bir terbiye etti ki, kendimde olmadığı halde, hep sevdiklerime verdim, gerek anneme, gerek kardeşlerime!

Kardeşim, ilk çocuğunda maddi sıkıntı içine düştü!
Gelirim çok az olmasına rağmen, hep onlara verdim ve olmadığı zaman, sakat halimle, bir şekilde kaçak iş yapıp onlara veriyordum!

Kardeşime ve bana haksızlık iş verenime vurdum, sırf onları çok sevdiğim için!
Kendi eşim ve çocuklarım içinde aynısı olacak, yeter ki, eşim ve çocuklarım yanımda olsun!

Herkes aynı değil, dediğim gibi, candan ötesi de var ve onların varlığında kıymet bilmek lazım!
O tıpkı bir bebeği sevmek gibi!
Küçücükken alır ezersin sevmekten, öpüp, ısırırsın, fakat belli bir zaman sonra, sevme şeklini değiştirirsin çocuğun büyüdüğü için!
O yüzden, her şey vaktinde güzel ve kıymetini bilmek lazım!

İlle de ben dememesi lazım insanın!

Ara sıra, çok nadir de olsa, ağzımdan küfür çakıyor, rahatsız ve pişman oluyorum, çünkü küfür, aciz bencil insanlar için!

Öyle düşünmemeye çalış, çünkü biz insanlar birbirimizden farklıyız!
Ha bana gelince, ben asla verdiklerimin karşılığını görmedim!
Erkek kardeşim, aşırı bencil ve yeni yeni fark etmeye başladı ve sevgiyi çocuklarında görünce değişmeye başladı!

Aileler zaten bunun için var, geçinmek için!
Para bir araç, bu araç insanların daha iyi yaşaması için kullanılır.
Şimdi günümüzde, biraz farklı oldu, bir sürü suistimaller sonucu, dünya krize girdi, fakat eskiden aileler bunu şartlarım hafifletmesi için kullanılıyordu!
Ev olsun, araba olsun, çocuklara gelecek olsun ve terbiye bu yönlük veriliyordu!

Belli bir yaşa geldikten sonra, çocuklar iyi terbiye almış, nankörlükten uzak oluyordular!
Bizde hala öyle!
Benim kız kardeşim var ve o benim saemde yetişti ve yeni yeni bazı şeyleri fark etti!
Diğer erkek kardeşimi bozan ise, üvey baba oldu, ne de olsa kendi evladı!
Diyeceğim şu ki, o kadar emeğim boşa gitti!
Baba öz evladını yolsuzluğa sürdü!

Herkesten baba olmuyor, aynı zamanda da her karından anne de olmadığı gibi!

Ama bencilik çok ciddi bir hastalıktır ve bencil insanlar kendi hayatları gibi, başkaların hayatlarını da maf ediyorlar ne yazık ki!

Her şey zaten zamanla oluyor, bazı şeyleri zaman içinde öğreniyor insan!
Ama şu da bir gerçek ki, karşı taraf yapıcı olması gerekir, yıkıcı değil!

Aile denilen bu mübarek birliği yıkmak, sömürmek, kendi çıkarları doğrultusunda kullanmak gibi görülürse, fazla uzun sürmez zaten!

İyi yatırımlar ve karşılıklı fedakarlıklar gerektirir!
Yani harman savurmak gibi değil!

Geçen bir arkadaşım, “ben her zaman, her şeyi eşimle başardım” dedi!
Asla fazla para kazanamadığını anlattı ve her şeyi eşiyle birlikteliğinin mükafatı olduğunu öne sürdü!
Mantıklı geldi!

Hem geziyorlar, hem de biriktiriyorlar!
Kendi evlerinde oturuyorlar 3 güzel araça ve bir de güzel motosiklete sahipler!

Bizim sıkıntımız, karşı tarafı nasıl sömürürüz düşüncesi, böyle olunca da “Allah’ın bereketinden oluruz”!