İçim o kadar darmadağın ki?

Hep başladım ama hep bi yerde yine kaldım geçmişte. Kötü olan ne varsa ben orada kaldım hep. Korkularım önümdeki ışıkları söndürmüş. Kocaman bi karanlıkta kaybolmuş geleceği yolumu göremiyorum ve hep orada çöküp ağlıyorum. Tekrar başlayıp aynı yere gidiyorum hep.

Ya yine aynı yere çıkarsam? Bazen diyorum ki keşke güçlü olsam keşke ince ruhlu olmasam. Korkarım yaşım 30larda ince bi hastalıktan gideceğim. Çünkü böyle yaşamak çok zor bu kafayla bu yapıyla 🥺

Beni karamsarlığa iten benim. Benim geçmişe olan bağlılığım her şey aynı olursa. Yine düşersem. Yine şu olursa. Ya şöyleyse ya böyleyse diye diye diye yıllardır her olayda dostluk arkadaşlık aile aşk her konuda bi kez olsun güvene bi kez olsun mutluluğa umuda tutunamaz olmam. Her şeyin en kötüsünü hemen düşünmem. Çok mutlu olduğumda bile bozulacak diye korkmam. Bilmiyorum dünya üzerinde ben gibisi varmıdır sence?

Kendini nasıl toparlar bi insan gülme ama bilmiyorum biliyomusun kendimi nasıl bulabilirim nasıl değiştirip olumsuz şeyleri olumlu yapabilirim kendimde. Ben hep ağlamayı sızlanmayı seçiyorum çünkü çok anlam veriyorum her şeye. İnsanlara mesela hayatımdaki herkese yolda gördüğüm birine bile. Ben kendimi bilmiyorum ki. Çünkü yıllarca gelen olaylara ve insanlara göre yaşadım. Hayatım bundan ibaret.

Hergün aynı yaşıyorum ot gibi ne dışarı çıkıyorum ne yemek yiyorum hatta günde bir bilemedin iki öğün ve durmadan sigara durmadan kilo veriyorum haliyle. Biri hele ki herhangi biri bişi desin aylarca kafaya takıyorum neden böyle dedi ben ona değer veriyodum deyip ve sonra beni sevsinler diye daha çok uğraşıyorum bazıları bunu sevdiğine yapar ama ben herkese yapıyorum kız erkek ayrımı yok arkadaş aile sevgili ayrımı yok. Sonra yine bişi oldumu yine aynı şeyleri yaparak kendimi sevdirmeye çalışıyorum çünkü ben ilk kendimi aileme sevdirmeye çalıştım ondan bu herkesin beni sevmesini saymasını değer vermesini arkadaş bilmesini istemem ve canım gibi büyümeme rağmen hala herkesi kendim gibi sanıp bişi olduğunda yerle bir oluyorum. İnsanlar benim bu yönümü öyle bi görmüşler ki bu zaten takıyo bu zaten uğraşıyo bu zaten kıramaz bu zaten kızamaz diye diye ağzıma hayatıma sıçmaya devam ediyorlar abim de öyle elin insanı da öyle anladın mı. Ben bakacağım nasıl mesafe koyulur ki biriyle arana. Nasıl seni kırmalarına izin verilmez. ya da nasıl kendimi sevebilirim ki kendi kanımdan olanlar bile bi zaman köpek gibi davranırken yokmuşum gibi davranırken bana? El tabi yapar. Özür dilerim senin de kafanı yormak şişirmek istemiyorum teşekkür ederim ciddiye aldığın için. 🙏🏻