KIŞI ÖZLEYEN yok mu?

Bende çok severim sana bi anımı anlatayım Polonya’dan italya’ya geliyoruz gemiyle cebelitariktan içeri girmişiz cezayir Tunus o tarafların açığındayız gece saat 4 hava kap karanlık bir ışık bile yok ama hava o kadar aydınlık ki insan ilk başta korkuyor sonra alışıyor karanlıklar aydınlık aslında karanlığı karanlık yapan insanlar

Yeteri kadar istersen her şey senin olur ama uzaklara kaçmak çözüm değil ben çok kaçtım kaçtığım İÇİN ben kaybettim hep sen kaçma cesur ol

Bazı şeylerde öyle değişmezler ama onların yerine koyacaklarını sen seçip istediğini koyabilirsin

Bence doluyor ama kalıcı olmuyor her şeyin bir son kullanma tarihi var alabildiğini alıp gitmeyi bileceksin hani eyvallah dersin ya bu o

Benim de aile ile sıkıntılarım var lise yıllarında annem yerine başka bir kadına anne dedim başka bir adama baba dedi onlardan alacağımı aldım yetiştirdim kendimi İnan belli bir yerden sonra kimseye ihtiyacın olmuyor

Orası öyle ama alışmak unutmak gibi zamanla insanın başına öyle olaylar geliyor ki o sorunlar devede kulak kalıyor göze yüreğe batmıyor takılmıyor ayağın

Candan Erçetin gamsız hayat diye bir şarkısı vardı

En kötü şey henüz yaşamadığındır bende öyle diyordum dedikçe daha da fazlasını veriyor hayat

İnsan çok garip bir şey bilmediği şeyin eksikliğini hissetmez çünkü onu bilmez ama onu bir kere de olsa tadınca onun sende eksik olduğunu bilirsin ben lise yıllarımda hiç sevilmediğimi öğrendim sevgi şefkat neymiş bilmiyordum o zaman bir kere tadıp öğrendim

Umarım diyeceğim ama dün şunu fark ettim tebessümüm yorulmuş

Önceden böyle tebessümlerim hiç yorulmaz sanardım hani onlar ebedi derdim tebessümler de yoruluyor insan bazen gülmekte bile zorlanıyor ki tebessüm etmek şu dünyaya meydan okumak

Herkesin hayatında ki dönüm noktası farklıdır sen ben yine şanslıyız bunu görebilmişiz kimileri var bunları göremiyor. Yaşamak için nedenimde yok öylesine yaşıyorum yani bir hedefim yok ama tebessümüm canlanmaz bence çünkü hiçbir şey beni heyecanlandırmıyor tatmin etmiyor beni

Ben lise 1 de bu sancılı döneme girdim Necip Fazıl kısa kürek in çile şiiri var ben ki toz kanatlı bir kelebeğim arşa gebeyim diye bir bölümü vardı

Ve sana bir şey söyleyeyim mi şu son zamanlarda hep dejavu oluyorum aklım oyun oynuyor sanki bana zaten kendi kendime konuşurum bol bol eski anılarımı kendime anlatırım bak bunu sen böyle yaptın başardın gibisinden

Onu denedim ama hiç heyecanlanmadım duygularım ölü gibi şu son zamanlarda şiirde yazamıyorum

Bence de öyle ama sonra deli diyorlar oda umrumda olmuyor en azından bi mazim var diyorum delirmek güzel şey

Keşke şimdi yağmur yağsa böyle kısa kollu tişörtümle karanlık sokaklarda ıslanıp böyle sokak köpeğiyle bir kuytuya sinip sohbet etmek isterdim

Beni eğlendiren bir şeyde yok çoğu şey boş anlamsız geliyor bana nedense bilmiyorum

Ne mutlu sana keşke bende öyle olabilsem ben beni bilmiyorum sanırım ben ben böyle zorluğa ezilmeye mücadeleye alışmışım sanırım bazı şeyler ondan anlamsız geliyor ondan tatmin etmiyor sanırım bilemiyorum

Benim ki Oğuz Ataydan daha beter durumum ama olsun sen yine şanslısın senede bir defa da olsa tadıyorsun ben ne zaman tadarım bulurum bilmiyorum çokta önemi yok ileride emekli olunca şiir kitabımı çıkaracağım hayatımdan kısa alıntılar olan hikayelerimi belki o zaman bulurum kendimi

Bir insan düşün tutunduğu her şey elinde kalıyor kendini hep bi boşlukta buluyor bir türlü mutlu olamıyor her gün daha da canı yanıyor etrafında ki insanlar acılarından yakalayıp kullanıyor böyle böyle büyüyor İlkay akkayanın acılara tutunmak isimli bir şarkısı var acılarına tutunuyor bir şeyler başarmak istiyor ama oda insan yoruluyor sevilmek sevmek istiyor insanlardan sevgi dileniyor kendini sokak köpekleriyle kıyaslıyor yaşayan bir ölü gibi metalden bir tabutta geçiyor ömrünün çoğunluğu İyice öldüryorlar onu yok ediyorlar o konuşmak anlatmak istiyor kimse dinlemiyor şiirler yazıyor hikayeler kendini arıyor bulamıyor sonra bakıyor ki herkes gelip geçici kimse kalmıyor insanlar onunla beraber onu sevdiği için değil onun mücadelesini sevdiği için gitmek kaçmak o kadar zor ki o hep gidiyor işte ne mutlu anında bile kalbi acıyor zamanla susuyor tabi yoruluyor

Selda bağcanın bir şarkısı var öyle bir yerdeyim diye benim durumumu o anlatıyor

Umarım hepimiz mutlu oluruz