Akşam hangisini pişirsem?

:) cumartesi pazar boş kaldı ya :)))

:))=

Zaten rejimdeyim lütfen ağzımı sulandırma :)))

Yanında mı yat, ne yatması, homini gırtlak götüreceksin, yatılır mı hiç :)))
Bu kadar yazdıktan sonra bir tanecik de olsa ikram etmezsen büyük ayıp edersin :))))

Farkındaysan kendime hakim olup bir tane istedim :))))
3 haftada 6 kilo verdikten sonra bana yeminimi kimse bozduramaz.
Ama sende çok gaddarsın, insan insana bunu yapmaz :)))

O kadar kolay ki,
Sabah çeyrek kepek ekmeği arası beyaz peynir domates (bu günün tek ekmeği), öğlen kesinlikle ekmeksiz ya ızgara ya da zeytinyağlı hafif bişeyler, akşam kesinlikle ekmeksiz sadece çok ufak atıştırma (herhangi hafif birşey) ve 1 saat sonrasında meyve. Hem hiç aç kalmıyorum hem de çok hızlı kilo veriyorum. Bu arada bir de yemeklerden yarım saat önce bir büyük bardak su. Tabi bunları yaparken, kesinlikle aburcubur, asitli ve mayalı içecekler yok. (Beni şahsen en çok zorlayan da bira içemiyor olmam :)

Yemek yemeyerek kilo verilmez diyorlardı ben de inanmıyordum denedim ve her seferinde başarısız oldum. Çünkü yemek yemiyorum diyorsun ama bir an geliyor bir abartıyorsun o tüm yemediklerinin bir anlamı kalmıyor. :)) En azından ben öyle yapıyordum. Aslında olay dengeli ve düzenli beslenmedeymiş. İşin sırrı hergün yediklerini yarıya indirip ekmeği tamamen kesmekten geçiyor. Bir ingiliz arkadşım vermişti bu tavsiyeyi, neden ekmek yiyorsunuz ki ne kadar gereksiz diyerek :)))
Ben sanırım 12-13 kilo verdiğimde bitiricem rejimi fakat yine dengeli olmaya devam edeceğim.

8 den beri birşey yememek de iyi değil. Bulumiya mı ne vardı manken hastalığı ondan olursun sonra dikkat et. Ekmek konusunda haklısın, sadece Türkler diyemesek de genel olarak doğu toplumlarında yaygın. En çok doyurucu ekmek oldugundan. Ama insan yemeyince birşey eksilmiyor hayatından onu fark ettim :)))

Doğru bunu yapanlar var :)))
En azından sen yemek yapabiliyorsun, birde eşi yemek yapmayan, daha doğrusu yapamayanlar var. Hazır yiye yiye kartopu misali şişiyoruz. :)) Eğer evliysen eşin bu konuda şanslı, değilsen de aday şanslı. :)

Yemek konusunda soruyorsan şansımı, pek şanslı sayılmam. Aslında şikayetçi olmak da istemem. Eşim çalıştığı için ben yeme içme işleriyle uğraşmasını pek istemiyorum. Yorucu bir işi olduğundan dolayı kıyamıyorum ve genel olarak hazırla geçiştiriyoruz. Sonrası işte hep kilo :))

Sanki benim annemi anlatmışsın :))
Fakat gerçekten ben kıyamadığımdan yapmasını istemiyorum yoksa kendisinin yemek yapma konusunda sorunu yok. :)) Vicdan yapıyorum diyelim. Hayat görüşümüz babamla aynı değil. Babam evde her akşam yemek isterdi ama ben hayat şartlarının eşit olduğu görüşünü savunan biri olarak, eşimden işten gelip yemek yapmasını istemek bana doğru gelmiyor. Mesai saatleri çok uygun değil. Mağazacı kendisi. Zaten çok ev yemeği yemek istersek hangimiz eve önce gelirse o birşeyler hazırlıyor.

Demek ki eşinin şanslı olduğu hatta çok şanslı olduğu konusunda yanılmamışım :))
Sonuçta içten gelerek yapılınca olmaması için bir sebep yok. :))
En yakınımızda ki örnek seni gösterebilirim :))

Teşekkür ederim.
Belki çok klasik olacak ama hayat değer verdiklerini üzmeye değmeyecek kadar kısa ve hızlı.
Bir birliktelik varsa anlayış olmalı, olursa da hayat o zaman birlikte çekilebilir bir hal alıyor. ;)
Bu arada biz lahana dolmasından ne ara buraya geldik :)))

bir mukabele. :))
Lahana sarmasını tadımlık bekliyorum :))

Ben bi-mukabele yazıyorum ama bir mukabele diye çeviriyor. Enteresan :))

Adresi buraya mı yazıyorum. Lütfen kargoyu karşı ödemeli gönder :)))

Hahaha :)))
1 ay mı. Yahu yürüyerek getirsen yine gelir. Nerdesin ki sen?